Kaliszewski Jerzy
Jerzy Kaliszewski
aktor, reżyser, pedagog
8 czerwca 1912 roku, Warszawa
31 maja 1990 roku, Warszawa
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 314-1-27)
1. Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1974) 2. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1979) 3. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1962) 4. Złoty Krzyż Zasługi (1956) 5. Krzyż Partyzancki (1959) 6. Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 stycznia 1955)
Jerzy Kaliszewski to absolwent warszawskich uczelni: Szkoły Głównej Handlowej (SGH), Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (PIST) i Państwowej Szkoły Teatralnej (PWST).
W czasie okupacji niemieckiej był więźniem Pawiaka i obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Później pracował jako kelner, uczestnicząc jednocześnie w konspiracyjnym życiu teatralnym.
Aktor scen krakowskich: Teatru im. Juliusza Słowackiego (1935–1938, 1945–1947, 1949–1954 i 1968–1969) i Starego Teatru (1954–1959) oraz warszawskich: Teatru Polskiego (1938–1939), Teatru Klasycznego (1962–1964) – również jako dyrektor, Teatru Narodowego (1969–1970) i Teatru Ateneum (1965–1968 i 1970–1980).
Związany był również z Teatrem Wojska Polskiego w Łodzi i Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (dyrektor). Był wieloletnim wykładowcą warszawskiej (1947–1949 i 1969–1980) oraz krakowskiej PWST (1950–1969).


