Zaruba Jerzy
Jerzy Zaruba
malarz, karykaturzysta, scenograf
Bernard i Bronisława Zarubowie
17 lipca 1891 roku, Radom
12 stycznia 1971 roku, Warszawa
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 135-6-9)
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (19 lipca 1955); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (16 lipca 1954); Medal 10-lecia Polski Ludowej (11 stycznia 1955)
ul. Stradomska 35, Anin
Jerzy Zaruba dzieciństwo spędził w Kijowie. Tam uczęszczał do I Gimnazjum, wstąpił do Korporacji Uczniów Polaków. Następnie został przeniesiony do Kijowskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Uczył się na kursach architektury. Po zdaniu matury, od roku 1910 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Stanisława Lentza, od roku 1913 w École des Beaux-Arts i Académie de la Grande Chaumiere w Paryżu.
W 1917 roku został członkiem założonego w Krakowie awangardowego ugrupowania Ekspresjoniści Polscy (przemianowanego w 1919 na Formiści), z którym wystawiał w Warszawie w latach 1921, 1922, 1927 oraz w Paryżu w 1922.
Na początku lat 20. XX wieku pracował jako urzędnik. Od 1921 roku współpracował z pismem „Formiści”. Był współzałożycielem Koła Artystów Grafików Reklamowych. Jako karykaturzysta debiutował w 1920 roku w „Marchołcie”. W okresie dwudziestolecia międzywojennego współpracował jako karykaturzysta z wieloma czasopismami satyrycznymi i literackimi, m.in. z „Cyrulikiem”, „Wróblami na dachu”, „Szczutkiem”, „Szarżą”, „Wiadomościami Literackimi”, „Panią”, „Kroniką Polski i Świata” i „Szpilkami”.