Grzymała-Siedlecki Adam
Adam Grzymała-Siedlecki
Adam Franciszek Józef Grzymała-Siedlecki
krytyk literacki i teatralny, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, scenarzysta, reżyser
Maria Szumowska
Leon, Julia z Pieprzak-Czaykowskich
29 stycznia 1876 roku, Wierzbno
29 stycznia 1967 roku, Bydgoszcz
cmentarz Nowofarny w Bydgoszczy
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski; Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (4 kwietnia 1956); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925); Złoty Krzyż Zasługi (15 czerwca 1946); Złoty Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937); Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1966); Odznaka honorowa „Bydgoszcz – Zasłużonemu Obywatelowi” (1960); Odznaka honorowa „Za szczególne Zasługi dla rozwoju województwa bydgoskiego”
Adam Grzymała-Siedlecki szkołę średnią ukończył w Warszawie.
Po zwolnieniu z więzienia w Cytadeli (osadzono go za udział w nielegalnych kółkach samokształceniowych) przeniósł się do Krakowa i studiował matematykę i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Był założycielem i dyrektorem teatru Ludowego w Krakowie (1905–1906), kierownikiem literackim Teatru im. Słowackiego pod dyrekcją Ludwika Solskiego (1906–1911).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przeniósł się do Warszawy i uczestniczył w życiu politycznym. W czasie wojny polsko-sowieckiej był korespondentem wojennym.
W październiku 1923 roku przeprowadził się do Bydgoszczy. Aktywnie uczestniczył w życiu umysłowym i kulturalnym tego miasta. Był autorem szeregu prelekcji i odczytów oraz animatorem imprez artystycznych.
W 1934 roku przeprowadził się do Warszawy. Opublikował wówczas książkę o Ludwiku Solskim z okazji jego jubileuszu (1935), a w 1938 roku opracował o nim scenariusz filmowy pt. Geniusz sceny.
Kampanię wrześniową przeżył w Warszawie.
Nie uchylał się od działalności politycznej. W 1945 roku wstąpił do Stronnictwa Pracy oraz uczestniczył w pracach Polskiego Komitetu Obrońców Pokoju.