Przeznaczenie

Przeznaczenie
ROK PRODUKCJI:
1928 rok
PREMIERA:
27 stycznia 1928 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Janusz Star
ASYSTENT REŻYSERA:
Konstanty Meglicki, Ryszard Bettino
SCENARIUSZ:
Leo Belmont
PIERWOWZÓR:
powieść Leo Belmonta „Przeznaczenie”
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Ferdynand Vlassak jr.
SCENOGRAFIA:
Czesław Piaskowski
FOTOSY:
Leonard Zajączkowski
LABORATORIUM:
Labor-Film
WYTWÓRNIA:
Wir-Film (Katowice)
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Wir-Film
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Czechosłowacja, Francja (Deux Gosses)

Sześcioletni Zbyszek w drodze nad morze pobiegł za piłką, gdy pociąg stanął w polu. Rodzice początkowo niczego nie zauważyli, a późniejsze poszukiwania nie dały rezultatu.

Tymczasem chłopca przygarnął stary rybak, mieszkający z wnuczką. Po jego śmierci dzieci trafiły do wędrownego kuglarza; musiały występować, narażając często swe zdrowie, a nawet życie. W czasie jednego z występów pijany kuglarz rani Martę. Dziewczynka zostaje oddana do sierocińca.

Zbyszek jej szuka, aż wreszcie odnajduje. Minęły lata. Marta pisze autobiograficzną powieść, która zdobywa uznanie i rozgłos. Zbyszek jest inżynierem. Zaręcza się z piękną Nelly. Matka Zbyszka czyta powieść Marty i uświadamia sobie, że jej syn żyje.

Rodzice uprzednio rozeszli się. Po wielu tarapatach wszyscy się odnajdują. Zaręczyny Zbyszka zostają zerwane, jako że Nelly jest siostrą Zbyszka (z pierwszego małżeństwa ojca).

Marta i Zbyszek kochają się, bo nigdy kochać się nie przestali. A po dwóch latach nie było szczęśliwszych małżonków od tej pary, którą połączyło przeznaczenie.