Maszyński Mariusz
Mariusz Maszyński
Mariusz Maszyński
aktor, recytator, malarz, dramaturg.
Nina z Załuskich (od 1.03.1919 roku)
Piotr Maszyński, Maria z Owidzkich
29 lipca 1888 roku, Warszawa (Imperium Rosyjskie)
6 sierpnia 1944 roku, Warszawa (Polska)
Stare Powązki w Warszawie symb. (kwatera 23-III-6/7)
Warszawa, ul. Smolna 24 (1923–1924)
Był synem kompozytora Piotra Maszyńskiego i Marii z Owidzkich, a także młodszym bratem aktora Juliana Krzewińskiego.
Początkowo swoją przyszłość wiązał z architekturą, którą studiował na Politechnice Lwowskiej. Jednak z czasem miłość do aktorstwa zwyciężyła i już w czasie studiów często występował jako recytator na przedstawieniach amatorskich, a wiosną 1914 także w kabarecie Wesoły Ul we Lwowie.
Od 1914 mieszkał w Warszawie i pracował jako rysownik, ale ciągle brał udział w przedstawieniach amatorskich i koncertach dobroczynnych.
Od 1917 roku związał się z Teatrem Polskim i od tej pory zaczął rozwijać swój talent aktorski. Dość często wyjeżdżał na występy gościnne. Był wybitnym recytatorem i nawet na wieczorkach poetyckich, przy dość błahej poezji, potrafił wplatać poezję Mickiewicza i Słowackiego, czym przykuwał uwagę słuchaczy.
W filmie debiutował w 1919 roku w Ludziach bez jutra, ale wszedł do historii polskiego kina jako Alojzy Kędziorek z filmu Każdemu można kochać. W tym filmie nie tylko zagrał główną rolę, ale również pomysł na ten film wyszedł od niego.
Swój talent malarski wykorzystał przy inwentaryzacji zabytków warszawskich podczas I wojny światowej. Prace z tego okresu były przedmiotem ekspozycji w galerii Zachęta w roku 1920. Jego pasją było również kolekcjonowanie i konserwacja zabytkowych mebli.
Zginął w sierpniu 1944 roku podczas powstania warszawskiego. Został rozstrzelany wraz z żoną i dwiema siostrami przez członków RONA na warszawskiej Ochocie.