Halka (1929)

Halka (1929)
ROK PRODUKCJI:
1929 rok
PREMIERA:
2 stycznia 1930 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
RESTAURACJA CYFROWA:
2020 rok
REŻYSERIA:
Konstanty Meglicki
SCENARIUSZ:
Jerzy Braun
PIERWOWZÓR:
opera Stanisława Moniuszki z librettem Włodzimierza Wolskiego „Halka”
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Hans Androschin
ASYSTENT OPERATORA:
S. Borski
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
FOTOSY:
Stephot
PLENERY:
Czorsztyn
WYTWÓRNIA:
Wir-Film

Janusz Odrowąż, panicz ze dworu, poznaje piękną Halkę, wnuczkę młynarza i rozkochuje ją w sobie. Mimo nalegań dziadka, Halka odtrąca młodego górala Jontka, który stara się o jej rękę. Matka Janusza, dumna pani Odrowążyna, patrzy niechętnym okiem na romans swego syna z chłopką. Wraz z sąsiadem, bogatym Stolnikiem, ustaliła już dawno małżeństwo syna z piękną Zosią. Ulegając woli matki, Janusz udaje się  w odwiedziny do Stolnika.

Młody i porywczy, nie oparł się wdziękom uroczej szlachcianki i zapomniał o przysięgach, składanych Halce. Zaczyna jej unikać, tym bardziej, gdy dowiedział się, że dziewczyna zostanie matką. Jontek ubolewa, że Halka wzgardziła jego miłością, a niewierność Janusza wobec biednej dziewczyny, oburza go. Chce jej otworzyć oczy na jego zdradę, zawiadamia ją, że wkrótce odbędzie się ślub Janusza z inną kobietą. Na wieść o tym Halka zrywa się i biegnie do pałacu Stolnika, błagając Janusza o litość nad sobą. Wypędzona, błąka się długo, aż wreszcie dręczona tęsknotą do dziecka, powraca do starego młyna. Zastaje dziecko nieżywe. Oszalała z bólu, biegnie do kościoła, by szukać pocieszenia. W kościele odbywa się właśnie ślub Janusza z Zosią. Zrozpaczona Halka rzuca się w nurt Dunajca z tego samego urwiska, na którym Janusz nie tak dawno wyznawał jej miłość.