Palewicz-Golejewski Marian
Marian Palewicz-Golejewski
śpiewak (baryton)
1 stycznia 1881 roku, Lwów
26 września 1939 roku, Warszawa
Marian Palewicz-Golejewski urodził się 1 stycznia 1881 we Lwowie. Uczył się śpiewu w szkole muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Stanisławowie. Początkowo występował na scenach prowincjonalnych, następnie wyjechał do Włoch. Pod pseudonimem Mariano Palevici śpiewał w operze w Brescii. Wiosną 1912 roku dał koncert w Filharmonii Warszawskiej. W kwietniu został zaangażowany do zespołu Opery Warszawskiej. Śpiewał m.in. tytułową partię w operze Demon, partie Marcina w Verbum Nobile, Germonta w Traviacie. W 1915 roku jako poddany austriacki został wywieziony do Rosji. W latach 1915-1918 występował na scenach operowych m.in. w Moskwie, Petersburgu i Charkowie, a w 1918 we Lwowie.
Po odzyskaniu niepodległości wrócił do Warszawy i ponownie występował w Teatrze Wielkim. Odtwarzał czołowe partie barytonowe: Janusza w Halce, Miecznika w Strasznym dworze, Escamillo w Carmen czy Terlamunda w Lohengrinie. Od 1924 także reżyserował. Gościnnie występował na Śląsku i w Krakowie. (m.in. w operetce Orfeusz w piekle).
Marian Palewicz-Golejewski zagrał w kilku polskich filmach niemych. Pod koniec kariery występował także w repertuarze operetkowym (Orfeusz w piekle). Pod koniec lat dwudziestych zaczął tracić głos i występował coraz rzadziej. W 1931 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 26 września 1939 w wyniku ran odniesionych podczas oblężenia Warszawy.