Dromlewiczowa Zofia

Dromlewiczowa Zofia
IMIĘ I NAZWISKO:
Zofia Dromlewiczowa
ZAWÓD:
pisarka, scenarzystka, producentka, dziennikarka
PANIEŃSKIE IMIĘ I NAZWISKO:
Zofia Higier
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Jacek Dromlewicz
RODZICE:
Henryk Higier, Helena z domu Rothberg (Rostberg)
DATA I MIEJSCE URODZIN:
2 września 1899 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
19 sierpnia 1938 roku
MIEJSCE SPOCZYNKU:
cmentarz żydowski przy ulicy Okopowej (sektor 15, rząd 32, numer 15)
ADRES ZAMIESZKANIA:
Warszawa, ul. Królewskiej 29a (1929)
TELEFON: 633-50

Pierwsza w Polsce kobieta-realizatorka filmów krótkometrażowych.

Debiutowała w 1924 jako autorka scenariusza filmowego pt. Miodowe miesiące z przeszkodami, do którego scenografię tworzył Ryszard Biske. Napisała także scenariusz według powieści Józefa Weyssenhoffa do filmu pt. Puszcza. Niestety, z powodu straconych pieniędzy podczas realizacji filmu Puszcza, nie podjęła się już nigdy produkcji filmowej.

Od 1925 była działaczką Domu Filmu Polskiego oraz należała do Zrzeszenia Producentów Filmów Krótkometrażowych. Od 1934 roku prowadziła wraz z Ryszardem Biske pracownię filmu artystycznego.

Przez wiele lat współpracowała również jako publicystka filmowa z licznymi czasopismami warszawskimi, publikując nowele, artykuły i recenzje m.in. w „Kurierze Warszawskim” (1925–1930, 1934–1935), „Kinie dla Wszystkich” (1926, 1928, 1930), „Iskrze” (1927–1930), „Kurierze Porannym” (1927–1928, 1930-1932), „Przeglądzie Wieczornym” (1927–1929; m.in. stała rubryka pt. Przegląd filmów), „Radiu” (1927–1931), „Kino-Teatrze” (1928–1929), „7 Dniach” (1929–1930; m.in. cykl artykułów pt. Encyklopedia filmowa).

Urodziła się w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako córka lekarza Henryka Higiera i Heleny z domu Rothberg (Rostberg). Jej bratem był Stanisław Higier, lekarz neurolog. Ukończyła żeńskie gimnazjum Stefanii Tołwińskiej przy ulicy Św. Barbary 4 w Warszawie.

Jej mężem był Jacek Dromlewicz, stomatolog, z którym miała syna Andrzeja Szymona Wacława Dromlewicza (1921–1969), pilota 308 Dywizjonu Myśliwskiego „Krakowskiego” podczas II wojny światowej, który po II wojnie światowej w 1949 otrzymał brytyjskie obywatelstwo, a później zamieszkał w Kanadzie.

Jej wieloletnim partnerem życiowym był Ryszard Biskie, który był m.in. ilustratorem jej powieści. 

Żyła 38 lat, zmarła wkrótce po Ryszardzie Biske.

 

Artykuły powiązane