Cham

Cham
ROK PRODUKCJI:
1931 rok
PREMIERA:
30 grudnia 1931 roku w kinie Apollo
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Jan Nowina-Przybylski
REŻYSERIA ZDJĘĆ DŹWIĘKOWYCH:
Emil Chaberski
SCENARIUSZ:
Marian Szyjkowski
PIERWOWZÓR:
powieść Elizy Orzeszkowej „Cham”
OPERATOR:
Albert Wywerka
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
MUZYKA:
Jan Maklakiewicz
SŁOWA PIOSENEK:
Jan Brzechwa
CHARAKTERYZACJA:
Rudolf Ohlschmidt
ATELIER:
Falanga
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Józef Rosen
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Belgia, Bułgaria, Czechosłowacja, Dania, Egipt, Francja (L’ange du mal – Anioł zła), Jugosławia, Palestyna, Rumunia, Syria, Szwajcaria, USA (The Broken Vow), Włochy

Pewnego dnia Franka, prostytutka, jest świadkiem napaści sutenera na jej koleżankę. W trakcie szamotaniny zostaje raniona nożem. Do zdrowia dochodzi w szpitalu. Lekarz proponuje jej zmianę życia – wyjazd z nim i jego żoną na wieś i posadę służącej.

Na wsi Franka poznaje rybaka Pawła. Zakochują się w sobie. Paweł, dla którego nie ma znaczenia jej przeszłość, chce się z nią ożenić. Pod przydrożnym krzyżem przysięgają sobie miłość aż do śmierci. Po ślubie cieszą się wspólnym życiem. Wkrótce na świat przychodzi ich córka. Jednak Franka jest coraz bardziej znudzona gospodarstwem i mężem, który nie zapewnia jej atrakcji. 

Paweł wyjeżdża na kilka dni. Franka idzie na zabawę do dworu, gdzie adoruje ją szofer. Świetnie się z nim bawi, pije alkohol, tańczy na stole.

Po powrocie Paweł zastaje pusty dom. Od siostry dowiaduje się, że jego żona uciekła z szoferem.
W Warszawie Franka występuje na dancingu jako śpiewaczka Mimi Lupescu. Jest też damą do towarzystwa dla bogatych klientów. Zdesperowana, z nieślubnym dzieckiem wraca po jakimś czasie na wieś.

Paweł przyjmuje ją z miłością, a dziecko uznaje za swoje. Franka pewna uczucia męża, uwodzi parobka Jaśka. Ich schadzkę w stodole zauważa jeden z chłopów. Paweł rzuca się na Jaśka, potem bije pasem Frankę. Mieszkańcy wsi też chcą  wymierzyć jej karę, ale Paweł staje w obronie żony. Zamyka ją w domu. Franka dosypuje mu do jedzenia truciznę. Paweł dostaje silnych boleści. Kiedy prawda wychodzi na jaw, Paweł nie może uwierzyć, że żona dążyła do jego śmierci. Sołtys chce aresztować Frankę, ale Paweł znów staje w jej obronie. Wybacza jej. Franka nie chce już dłużej żyć. Rzuca się do rzeki. Zrozpaczony Paweł stoi na brzegu i wspomina ich pierwsze spotkanie.