Treść filmu nie jest znana. Wiadomo, że sceny plenerowe zostały nakręcone w Wilanowie, w majątku hrabiego Branickiego, a główne role zagrali Helena Sulima i Teodor Roland.
W sierpniu 1912 roku film zapowiadany był pod tytułem Ofiara namiętności (czyli mścicielka z za grobu). We wrześniu 1912 roku, po jego premierze, pisano o nim Ofiara namiętności, ale w maju 1913 roku był już reklamowany jako Zemsta z poza grobu. W październiku 1913 roku był reklamowany ponownie jako Ofiara namiętności, a w listopadzie 1913 roku jako Mścicielka z poza grobu, czyli ofiara namiętności.
W kwietniu 1913 roku anonsy prasowe reklamowały, że film ma polskie napisy.
plenery
Szanowny Panie Redaktorze!
Przed kilku dniami dowiedziałem się czystym przypadkiem, że wprost z bezprzykładną bezczelnością nadużyto mego nazwiska.
W Warszawie, potem we Lwowie i prawdopodobnie w innych miastach Królestwa i Galicyi, pokazywano w kinematografach film pod tyt. Ofiara namiętności, przez Stanisława Przybyszewskiego.
Uszom moim wierzyć się nie chciało, by ktoś mógł się zdobyć na tę ordynarna bezczelność i położyć moje nazwisko pod jakiś głupi i nędzny melodramat, który z treścią moich dramatów i powieści w najdalszym przybliżeniu nic nie ma wspólnego.
Oświadczam zatem, że nigdy nic do żadnego „Kina” nie pisałem, ani też nikomu pozwolenia na jakiekolwiek „przeróbki” nie dawałem. Zadośćuczynienia za ciężką zniewagę, wyrządzoną mi przez jakiegoś literackiego bandytę, którego nazwisko na razie nie jest mi jeszcze znane, na prawnej drodze poszukam – na razie jest moim obowiązkiem napiętnować ten haniebny i niebywały czyn w dziejach piśmiennictwa polskiego.
Mam niepłonną nadzieję, że pisma, którym chodzi o dobro i honor artystów polskich, to moje oświadczenie przedrukować zechcą.
Przyjmij Pan, Szanowny Panie Redaktorze, wyrazy głębokiego szacunku i poważania.
Stanisław Przybyszewski
Monachium, 9 / I 1914 r.
