Hryniewicz Piotr
Piotr Hryniewicz
Piotr Paweł Hryniewicz
aktor, reżyser
Helena Krogulska
1874 rok, Warszawa
8 kwietnia 1932 roku, Warszawa
Piotr Hryniewicz (czasem podpisywał się jako Hryniewiecki) kształcił się w Warszawie, gdzie ukończył gimnazjum oraz uczęszczał do Klasy Dykcji i Deklamacji Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, gdzie był uczniem Wincentego Rapackiego oraz Władysława Szymanowskiego.
Debiutował w 1896 roku monologiem na scenie warszawskiego teatru Wodewil. W kolejnych latach występował w Radomiu (1896), Petersburgu (1897) oraz na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu (1897–1898). W lipcu 1898 roku debiutował w zespole Warszawskich Teatrów Rządowych, gdzie grał do końca I wojny światowej. W latach 1908–1910 nagrał kilka płyt z recytacjami i melodeklamacjami dla wytwórni Columbia i Pathé, m.in. melodeklamację na tle słynnego walca François.
Po odzyskaniu niepodległości grał w stołecznym teatrze Dramatycznym (1919), a następnie przeniósł się do Torunia, gdzie w latach 1920–1923 był wicedyrektorem oraz reżyserem w tamtejszym Teatrze Narodowym. Następnie kierował zespołem teatralnym w Grudziądzu (1923–1924) oraz był członkiem zespołu objazdowego Karola Adwentowicza (1924). Powróciwszy do Warszawy, występował tam do końca życia, najpierw w teatrze Odrodzonym (1924–1926), a następnie w teatrach miejskich (Narodowy, Wielki, Letni, Polski).
Był bratem aktora Stanisława Orlika (1869–1940). Miał dwie córki – również aktorki: Renę Hryniewicz (1905–1965) oraz Marię Hryniewicz (Winkler) (1906–1970).
