Drabik Wincenty
Wincenty Drabik
aktor, scenograf
13 listopada 1881 roku, Jaworzno
1 lipca 1933 rok, Warszawa
Od 1896 roku uczył się malarstwa w Szkole Przemysłowej w Krakowie. Dzięki wybitnym zdolnościom uzyskał tam stypendium rządowe. Następnie studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u S. Stanisławskiego, J. Mehoffera, S. Wyspiańskiego, który wywarł na niego najsilniejszy wpływ.
W 1903 r. wyjechał do Wiednia, gdzie studiował w Kunstgewerbeschule i uczył się techniki malarstwa scenicznego w pracowniach dekoratorskich. Po powrocie do kraju rozpoczął w 1905 roku pracę w malarni Teatru Miejskiego we Lwowie pod kier. S. Jasieńskiego.
W 1909 roku przeniósł się Jasieński do WTR i wkrótce sprowadził Drabika do Warszawy. W tym czasie był Drabik bardziej wykonawcą dekoracji niż ich twórcą. Pierwsze samodzielne prace wykonał w 1911 roku dla warszawskiego Teatru Artystycznego. Współpracował z M. Limanowskim.
W 1913 roku został zaangażowany jako drugi, obok Karola Frycza, scenograf do Teatru Polskiego w Warszawie i do 1915 roku opracował dekoracje do wielu utworów z repertuaru klasycznego. W 1915 roku jako poddany austriacki musiał wyjechać do Rosji. Projektował dekoracje dla Teatru Polskiego w Moskwie i Kijowie. Współpracował tam z Juliuszem Osterwą.
W 1918 roku ponownie wrócił do warszawskiego Teatru Polskiego. Współpracował z Teatrem Wielkim. W 1921 roku otrzymał stanowisko kierownika działu malarstwa w Teatrach Miejskich w Warszawie i projektował dekoracje dla większości teatrów w stolicy. Projektował też dekoracje do filmów i przedstawień rewiowych. Ogólnie stworzył samodzielnie scenografię do ponad trzystu sztuk. Oprócz projektów scenograficznych malował także portrety. W latach 1917–1918 wykładał w Szkole Sztuk Pięknych w Kijowie, a w latach 1918–1933 w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie.
Zmarł nagle na skutek nieudanej operacji stomatologicznej.