FILM

Papa się żeni

Papa się żeni
ROK PRODUKCJI:
1936 rok
PREMIERA:
11 grudnia 1936 roku
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Michał Waszyński
SCENARIUSZ:
Karol Járosy
PIERWOWZÓR:
sztuka Wincentego Rapackiego „Papa się żeni”
UDŹWIĘKOWIENIE:
British Acoustic
OPERATOR:
Seweryn Steinwurzel, Jerzy Sten
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris, Jacek Rotmil
MUZYKA:
Henryk Wars
SŁOWA PIOSENEK:
Jerzy Jurandot
OPERATOR DŹWIĘKU:
Fryderyk Gawze, Karol Siegel
CHOREOGRAFIA:
Edward Radulski, Eugeniusz Koszutski
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
KOSTIUMY:
Gena Galewska
FOTOSY:
Jerzy Sten
ATELIER:
Sfinks
LABORATORIUM:
Sfinks
WYTWÓRNIA:
Leo-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Maria Hirszbein
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Karol Járosy
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Dad's Getting Married)

Jerzy Murski, młody dziennikarz „Dzwonka Wieczornego”, podejmuje się przeprowadzić wywiad z kapryśną gwiazdą teatru Olimpia – Mirą Stellą. Naczelny obiecuje mu roczny kontrakt redaktora, jeśli uda mu się też porozmawiać  ze sławnym śpiewakiem Robertem Visconti, który po 17 latach wrócił do kraju. Do Stelli przyjeżdża niespodziewanie jej 17-letnia córka Lili wraz ze swoją koleżanką Jadzią. Skończyła pensję i nie wiedząc, co ze sobą zrobić przyjechała do matki. Stella, nie chcąc się przyznać, że ma dorosłą córkę, prosi Lili, by nazywała ją siostrą.

Jerzy, który jest sąsiadem Stelli, zakrada się do jej mieszkania. Spotyka Lili, która przedstawia się jako siostra Stelli. Jerzy jest nią oczarowany. Tymczasem Mira wyjawia baronowi Waldenowi, swojemu długoletniemu adoratorowi, że ma córkę z Robertem Visconti. Baron nie rezygnuje z matrymonialnych zamiarów. Pisze oświadczenie, w którym przyrzeka zapomnieć, że Visconti jest ojcem jego przyszłej córki. Kartkę znajduje Lili i postanawia pogodzić swoich rodziców. Baron spotyka Jadzię. Jest przekonany, że to córka Miry, więc mówi jej, że wkrótce będzie jej ojcem. Jadzia odpowiada mu, że ma już ojca, którego bardzo kocha.

Lili udaje się do Viscontiego, by wyznać mu, że jest jego córką. Służący przekazuje, że przyszła młoda kobieta w sprawie dziecka. Zazdrosny Jerzy sądzi, że Lili kocha się w śpiewaku. Przy pomocy Jadzi Lili doprowadza do spotkania rodziców. Robert zapewnia Stellę, że myślał o niej przez te 17 lat. Kobieta mu nie wierzy, ale przyjmuje jego zaproszenie na kolację. W tej samej restauracji wieczór spędza Lili w towarzystwie Jadzi i Jerzego. Widząc matkę i ojca, mówi, że jest to najszczęśliwszy dzień w jej życiu. Jerzy sądzi, że to wyznanie jego dotyczy. Lili jest w nim zakochana, ale najważniejsze, by pogodzili się wciąż kłócący się rodzice. Znów udaje się do Viscontiego, gdzie spotyka Jerzego, który robi jej awanturę. Lili zapewnia, że Roberta kocha, ale tylko jak ojca. Visconti, który niczego nie rozumie, oczekuje od Miry wyjaśnień. Czekając na nią w salonie, spotyka Lili, która chce mu przynieść dzidziusia, by udowodnić podobieństwo. Robert, który nie domyśla się, że chodzi o fotografię, ucieka. Obrażona Mira zgadza się na małżeństwo z baronem. Jadzia, widząc przez dziurkę od klucza, że Mira ma w ręku rewolwer, a potem słysząc strzał, zawiadamia Viscontiego, że wydarzyło się nieszczęście. Alarm okazuje się fałszywy. Robert dowiaduje się wreszcie, że Lili jest jego córką. Godzi się z Mirą. Jerzy prosi o rękę Lili. Szczęściu obu par nic już nie stoi na przeszkodzie.