Orsini Dolores

Dolores Orsini, a właściwie Wanda Alicja Sapieżko herbu Dołęga, jest niewątpliwie jedną z ciekawszych przedwojennych aktorek jednej roli. Urodziła się w 1913 roku w Warszawie, a dzieciństwo spędziła w klasztorze na Pomorzu. Następnie wróciła do stolicy, gdzie w 1927 roku ukończyła pensję (dawne określenie szkoły dla dziewcząt). Jeszcze w czasie pobytu w szkole zamarzyła jej się wielka kariera filmowa, więc tuż po jej ukończeniu zapisała się do szkoły filmowej reżysera Michała Machwica.

Młoda i ambitna uczennica tak spodobała się Machwicowi, że już po roku postanowił obsadzić ją w swoim filmie Człowiek o błękitnej duszy, realizowanym przez wytwórnię Danny Kaden-Studio. On też zapewne wymyślił pseudonim aktorki “Orsini”, nawiązujący do jednego z najbardziej wpływowych rodów średniowiecznej i renesansowej Italii. W filmie Dolores Orsini wcieliła się w postać młodej pianistki Haliny Marzyńskiej, grając u boku takich gwiazd kina jak Zbigniew Sawan i Eugeniusz Bodo. “Rola, którą mi powierzył reżyser Machwic, bardzo przypadła mi do gustu, choć wiem, że nie jest łatwa. Oddaję się jej całą duszą” – mówiła w wywiadzie dla łódzkiego dziennika “Echo” w grudniu 1928 roku. Premiera Człowieka o błękitnej duszy odbyła się 25 marca 1929 roku. Wkrótce wytwórnia Danny Kaden-Studio upadła, a wraz z nią sny panny Orsini o wielkiej karierze.

Chociaż Dolores Orsini twierdziła, że jej imię nie jest częścią pseudonimu i naprawdę nazywa się Dolores Dołęga, na początku 1930 roku wysłała w ramach eliminacji do konkursu Miss Polonia swoje zdjęcie podpisane “Wanda Dołęga-Sapieżko”. Być może liczyła na to, że udział w konkursie piękności pozwoli jej kontynuować karierę aktorską i zdobyć kolejne intratne role. Pannie Sapieżko udało się dostać do grona trzydziestu najpiękniejszych Polek, lecz nie dostąpiła zaszczytu bycia w finałowej piętnastce, która 28 stycznia 1930 roku zaprezentowała się przed jury w warszawskim hotelu Polonia.

30 lipca 1932 roku wyszła za handlowca Hieronima Czekańskiego w kościele Świętego Krzyża w Warszawie.

Po wojnie wyemigrowała do Brazylii i przy okazji wymiany dokumentów, odmłodziła się o pięć lat. 

bibliografia

• Marek Teler, FB

1928 CZŁOWIEK O BŁĘKITNEJ DUSZY