Kryński Gustaw
Gustaw Kryński
operator, filmowiec
2 marca 1893 roku
27 września 1944 roku, Warszawa
ul. Wiktorska 8 m. 26, Warszawa
Gustaw Kryński od czerwca 1908 roku pracował jako kijowski przedstawiciel Gaumonta i A. Chanżonkowa. W 1909 roku przeszedł do centrali wytwórni Chanżonkowa w Moskwie i po krótkim przeszkoleniu rozpoczął pracę operatorską.
Wkrótce został przydzielony do dworu cesarskiego i na stanowisku „nadwornego operatora” pozostawał do 1914 roku. W 1919 roku powrócił do Polski. W 1923 roku uruchomił laboratorium filmowe G. Kryński i Ska, które jednak istniało niecałe 2 lata.
Jako operator-dokumentalista stale współpracował z Kancelarią Cywilną Prezydenta, MSZ i Policją Państwową. Należał do współzałożycieli Polskiego Związku Producentów Filmowych (1927). Był także w 1933 roku członkiem-założycielem Związku Producentów Filmów Krótkometrażowych. W latach 1933–1934 był kierownikiem wytwórni Sfinks. W 1935 roku zakończył pracę operatorską i do wybuchu wojny pracował jako dyrektor warszawskich kin Los, a następnie Ton. W latach okupacji pracował w Wydziale Wodociągów i Kanalizacji Zarządu Miasta Warszawy. Brał też udział w konspiracji (ps.„Kapitan”).
W dniu wybuchu powstania warszawskiego nie zdążył na miejsce zbiórki i w ten sposób pozostał na Mokotowie; nie brał udziału w filmowym dokumentowaniu walk. W ostatnich dniach powstania służył przy wejściu do kanałów, w których utonął podczas próby przedostania się do Śródmieścia.
Był specjalistą w dziedzinie reportaży i aktualności, których zrealizował ponad setkę. Szczególny sukces stał się udziałem jego filmu Polska Marynarka Wojskowa, który w 1923 roku przyćmił wyświetlany wraz z nim obraz fabularny.
bibliografia
- Maśnicki J., Stepan K.: Pleograf. 1996
