Joasia jest sumienną i rzetelną sekretarką, a do tego młodą i piękną dziewczyną. Oburzona niedwuznacznymi propozycjami kolejnych szefów, co chwilę traci posadę. Kolejnej pracy postanawia poszukać w przebraniu. Liczy, że kiedy zrobi z siebie brzydulę, pozbędzie się natrętnych adoratorów i wreszcie zostanie doceniona jako wzorowa pracownica.
Dostaje posadę w kolejnej kancelarii i… zakochuje się w swym pracodawcy, mecenasie Robercie Rostalskim. Robert jednak ma już partnerkę, rozkapryszoną i apodyktyczną Florę.
Joasia w swej prawdziwej postaci pojawia się na balu mody. W komisji wybierającej królową mody zasiada Robert. Nie rozpoznaje swej sekretarki i zaczyna z nią flirtować. Oczarowany pięknem uroczej nieznajomej, postanawia specjalnie dla niej się zmienić, zerwać prowadzonym dotychczas hulaszczym trybem życia i przede wszystkim rozstać się z Florą.
Po pewnym czasie Robert umawia się z nieznajomą. Joasia pożycza od przyjaciółki futro, które jednak zostawia u Roberta w domu. Kiedy następnego dnia jako sekretarka próbuje je odzyskać, Robert orientuje się, że to właśnie ona jest jego ukochaną i wyznaje jej miłość.
Artykuły powiązane
Jadwiga Smosarska (Joasia Wiśniewska, maszynistka w kancelarii mecenasa Rostalskiego)
Lucyna Szczepańska (Klimcia, przyjaciółka Joasi, pracownica domu mód)
Franciszek Brodniewicz (mecenas Robert Rostalski)
Ina Benita (Flora, przyjaciółka Roberta)
Michał Znicz (Hilary Licherkiewicz, pracownik kancelarii mecenasa Rostalskiego)
Wojciech Ruszkowski (Michał Grubski, przyjaciel Roberta)
Władysław Grabowski (Anzelm, właściciel domu mód)
Aleksander Zelwerowicz (Kowalski)
Janina Janecka (Kowalska)
Ludwik Fritsche (książę)
Zofia Czaplińska (Janowa, gosposia mecenasa Rostalskiego)
Tadeusz Fijewski (goniec Antoś)
Aleksander Suchcicki (fordanser Rene)
Loda Niemirzanka (kandydatka do posady maszynistki)
Zofia Kajzerówna (kandydatka do posady maszynistki)
Jula Kraszewska (2 role: kandydatka do posady maszynistki; uczestniczka balu mody)
Stefan Laskowski (członek jury na balu mody)
Henryk Małkowski (członek jury na balu mody)
Józef Cornobis (członek jury na balu mody)
Aleksander Bogusiński (członek jury na balu mody)
Józef Zejdowski (członek jury na balu mody)
Roman Dereń (kelner na balu mody)
Stanisław Dobrzyniec (skrzypek na balu mody)
Halina Dorée (pomocnica Klimci)
Adam Aston (dyrygent orkiestry na balu mody)
Feliks Szczepański (kolega Michała na balu mody)
Kazimierz Pawłowski (kolega Michała na balu mody)
Feliks Norski
Wacław Zdanowicz (uczestnik balu mody)
Zofia Niwińska
Rena Hryniewiczówna
Ziutek Kudła (boy na balu mody)
Zbigniew Borkowski
Witold Kuncewicz
Bolesław Mucman (basista na balu mody)
Stanisław Petersburski (pianista na balu mody)
Wiktor Tychowski (gitarzysta na balu mody)
Bal Mody, który był jedną z największych atrakcji towarzyskiej, był organizowany od 1922 roku w Hotelu Europejskim i był wielkim wydarzeniem towarzyskim, główną atrakcją warszawskich karnawałów aż do wybuchu wojny. Bal Mody wyznaczał trendy i promował marki – aspekt reklamowy był równie ważny jak towarzyski, a szczodrze przyznawane liczne tytuły, na czele z Królem i Królową Balu, miały swój wymiar komercyjny. Kreacje drobiazgowo opisywane były w prasie, stąd też determinacja filmowej Flory (Ina Benita), by zdobyć nagrodę. Bal Mody był przestrzenią, w której promowały się poszczególne marki, jak luksusowy dom mody Goussin Cattley, którego nazwa w Dwóch Joasiach pojawia się nie raz – zapewne firma wykupiła dużą ilość czasu w filmie, a producenci, stale walczący z brakami w budżecie, chętnie na to przystali. Suknia – czy raczej suknie – z tego salonu odgrywa istotną rolę w intrydze, jest też elementem komicznego gagu.
Co istotne, pokazany na ekranie Bal Mody nie był (ze względów realizacyjnych) tym organizowanym w Hotelu Europejskim, ale jego – zainscenizowanym w atelier – wyobrażeniem, ale premiera filmu odbyła się 25 września, czyli w momencie, gdy warszawskie elegantki zaczynały szukać kreacji na ten prawdziwy w karnawale – i ekranowa opowieść ze swoimi paryskimi modelami mogła stanowić tu pewną inspirację.
Choć w filmie przedstawiony jest w sposób humorystyczny problem molestowania kobiet w pracy i jest to pretekst do rozkręcenia pełnej pomyłek i przebieranek komediowej intrygi, to w rzeczywistości lat 30. stanowiło to problem – niejeden, – z jakim borykały się aktywne zawodowo kobiety.
przy realizacji filmu współpracowały następujące firmy
- futra udostępniła firma Maksymiliana Apfelbauma ul. Marszałkowska 125
- toalety Jadwigi Smosarskiej i Iny Benity użyczyła firma Goussin-Cattley ul. Mazowiecka 4
- konfekcję męską – firma Antoniego Chojnackiego ul. Marszałkowska 109
- torebki damskie – firma A. Płończaka ul. Mazowiecka 2
