Film stanowi symboliczną i metaforyczną opowieść o przeżyciach wojennych i koszmarze wojny.
artykuły powiązane
Beby Rothert
Dora Rothert
Ewa Tanay (śpiew)
Inka Krymer
Jeanette Bresson
Wanda Wierzbicka
Georges Gabry (pseud. Jerzego Gabryelskiego)
Janusz Tłomakowski
Adam Garus
Jean Landré
W swoim czasie podaliśmy wiadomość o nakręcaniu nowego polskiego filmu w Paryżu pt. Buty w marszu, osnutego na tle znanego wiersza Kiplinga. Reżyserem tego filmu, którego treścią są przeżycia wojenne, jest Gabryelski. Główną rolę odtwarza Inka Krymerówna.
„Światowid” 1933, nr 35 (26 sierpnia)
[...] Gabryelski zajmuje się realizowaniem serii małych poematów – wizji, gdzie jednocześnie widz mógłby być słuchaczem. Jedną z takich pierwszych prób był poemat Kiplinga Buty. Chodzi tu o ciężki, męczący marsz żołnierzy w ich grubych butach, marsz uosabiający niejako wędrówkę ku nieznanemu, wśród równie nieznanych niebezpieczeństw i czyhającej śmierci. Jest w tym marszu i głód, i chłód, i znużenie, i pragnienie, i gorączka jakaś bojowa, odcinająca wczoraj i dziś.
Młody artysta polski skanduje słowa poematu w ten sposób, że oddają one dokładnie rytm marszu żołnierza, podkreślane przy tym akompaniamentem świstu kul i od czasu do czasu daleką kanonadą dział. Na ekranie widzimy maszerującego żołnierza, to nieco raźniej, to wlokącego zmęczone nogi. Inni żołnierze maszerujący opodal zwartym szeregiem, to ukazują się, to nikną. Na scenie zapada noc przerywana tylko potężnym blaskiem reflektorów, które rozświetlają od czasu ciemną głąb nocną. Wszystko jest obliczone na spotęgowanie wrażenia, działając zarazem na wzrok i na słuch.
dr M. Kasterska Awangarda polska pracuje dzielnie w Paryżu, „ABC” 1932, nr 234 (16 sierpnia)
