Czyżowski Kazimierz Andrzej
Kazimierz Andrzej Czyżowski
pisarz, scenarzysta, działacz polityczny
28 lutego 1894 roku, Niżów nad Dniestrem
22 lutego 1977 roku, Warszawa
cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie (kwatera A22-1-29/30)
Krzyż Niepodległości (17 września 1932 roku); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy za służbę w POW w b. zaborze austriackim i b. okupacji austriackiej); Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami; Złoty Krzyż Zasługi (15 lutego 1946 roku)
Kazimierz Andrzej Czyżowski naukę rozpoczął w Krakowie. Już w okresie młodości należał do organizacji niepodległościowych m.in. Promienia i Związku Walki Czynnej. W 1914 roku miał rozpocząć studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, ale plany te przerwał wybuch wojny. Od sierpnia był żołnierzem I Brygady Legionów, potem działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1918 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i powstaniach śląskich.
W roku 1921 jako inwalida (został ciężko ranny w jednej z bitew) przeszedł do rezerwy. Podjął wtedy studia filozoficzne, które ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jednocześnie rozpoczął działalność literacką. Publikował wiersze i artykuły w prasie, kilka jego dramatów wystawiono w teatrze. Największą popularność przyniosły mu utwory dla młodzieży, zwłaszcza seria przygodowych powieści lotniczych z 13-letnim Maćkiem jako „królem powietrza”. Niektóre z nich są zaliczane do fantastyki naukowej.
Pod koniec lat 20. Kazimierz Andrzej Czyżowski rozpoczął współpracę z Wytwórnią Filmów Historycznych Klio-Film. Napisał scenariusze do filmów: Maraton polski (reż. Wiktor Biegański, 1927) i Szaleńcy (reż. Leonard Buczkowski, 1928). Oba zostały zrealizowane dla upamiętnienia Legionów Polskich i ich zbrojnych czynów. W tym czasie jako kierownik literacki miał też swój udział w realizacji Kultu ciała (reż. Michał Waszyński, 1929) i Moralności pani Dulskiej (reż. Borys Newolin, 1930).
W latach 30. pracował społecznie w różnych organizacjach zawodowych i kombatanckich. Nadal zajmował się dziennikarstwem m.in. w latach 1935–1938 był redaktorem tygodnika „Gazeta Przemysłowo-Rzemieślnicza”, współpracował też z pismami „Spólnota” i „Społem”.
Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do Związku Walki Zbrojnej i walczył z okupantem. Został aresztowany w lipcu 1940 roku i skazany na ciężkie roboty. Z więzienia uciekł w roku 1942. Nadal walczył w różnych formacjach wojskowych. Po wyzwoleniu kontynuował działalność społeczno-polityczną, związał się ze Stronnictwem Demokratycznym. W styczniu 1947 roku został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy.
W roku 1953 założył wydawnictwo Biblioteka Zawodowa, a dwa lata później Spółdzielnię Pracy Znak. Kontynuował też działalność literacką.