Szulc Bronisław

Bronisław Szulc kształcił się w grze na waltorni pod kierunkiem Ignacego Malinowskiego oraz w kompozycji u Zygmunta Noskowskiego w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Następnie odbywał studia uzupełniające w Berlinie.

W latach 1899–1908 był waltornistą w Orkiestrze Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1909 roku wyjechał do Lipska, gdzie przez dwa lata studiował teorię pod kierunkiem Hugona Riemanna i dyrygenturę – u Artura Nikischa. W 1911 roku rozpoczął karierę dyrygencką w Warszawie jako jeden z dyrygentów Opery Popularnej w Dolinie Szwajcarskiej. W latach następnych występował jako dyrygent Orkiestry Filharmonii Warszawskiej, w sezonach letnich dyrygował tą orkiestrą w Dolinie Szwajcarskiej, a także dorywczo organizowanymi orkiestrami symfonicznymi w innych miastach i uzdrowiskach polskich.

Był też profesorem gry na instrumentach dętych w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 1916 roku dojeżdżał przez szereg lat do Łodzi, gdzie zajmował stanowisko dyrektora i dyrygenta Łódzkiej Orkiestry Symfonicznej. Wskutek częstych przerw w działalności tej instytucji zmuszony był niejednokrotnie dyrygować różnymi zespołami instrumentalnymi w kinach i kawiarniach warszawskich.

Ponadto w 1927 roku dyrygował koncertami orkiestry symfonicznej Związku Muzyków Polskich w sali konserwatorium, a w latach 1928–1929 – koncertami Filharmonii Ludowej w teatrze Ateneum.

Występował też wielokrotnie jako waltornista oraz kierownik kwintetu instrumentów dętych w Polskim Radiu. Nagrał wiele płyt gramofonowych, zwłaszcza akompaniując z orkiestrą Teatru Wielkiego wybitnym śpiewakom.

Występował też gościnnie za granicą, m.in. w latach 1912–1913 był dyrygentem koncertów symfonicznych w Rostowie nad Donem, w 1923 roku dyrygował serią koncertów symfonicznych Orkiestry Towarzystwa Filharmonicznego w Liverpoolu, przez kilka sezonów występował jako dyrygent orkiestry Filharmonii Ryskiej w Rydze, Libawie i Tornsbergu, dyrygował także w Stanach Zjednoczonych. W latach 1932–1933 grał na waltorni w Philadelphia Orchestra.

W 1936 roku wyjechał do Palestyny, zaproszony przez Bronisława Hubermana na stanowisko waltornisty oraz dyrygenta Palestyńskiej Orkiestry Symfonicznej w Tel Awiwie. Komponował drobne utwory instrumentalne.

Był synem Henryka, bratem Józefa Zygmunta, Leona, Michała i Maurycego.

Występ w filmie był raczej mało istotnym epizodem w jego życiu. W 1930 roku została nagrana ścieżka dźwiękowa do filmu Moralność pani Dulskiej, a muzykę wykonała orkiestra Filharmonii Warszawskiej pod batutą Bronisława Szulca.

za sztetl.org.pl

1926 O CZEM SIĘ NIE MYŚLI (członek komisji egzaminacyjnej)