Były aktor Konstanty Kurczek jest obecnie suflerem. Jest zgorzkniałym człowiekiem, odcinającym się od rozrywkowego życia kolegów z teatru. W życiu ma tylko jedną pasję – Napoleona, który jest dla niego ideałem, symbolem potęgi i wzorem do naśladowania.
Kurczek żeni się ze statystką Ludwiką, mają synka, Jasia. Kurczkowi wydaje się, że odnalazł szczęście w życiu, jednak dowiaduje się o romansie jego ukochanej żony z amantem, Wiktorem Grywiczem.
Ponadto dowiaduje się, że w najbliższym przedstawieniu Ludwika ma być partnerką Grywicza, który będzie grał wymarzoną rolę Kurczka – Napoleona. Na jednej z prób zwraca Grywiczowi uwagę, że źle gra rolę. Oburzony aktor żąda zwolnienia Kurczka i opuszcza próbę. Przez wzgląd na Ludwikę godzi się, by sufler został, jednak publicznie znieważa go i nazywa rogaczem.
Wieczorem Konstanty udaje się do Grywicza i prosi, by nie odbierał mu żony, która jest dla niego wszystkim. Grywicz kpi z Kurczka, gra na jego ambicjach, w końcu Kurczek zabija go.
Domniemane samobójstwo Grywicza w przeddzień premiery omal nie doprowadza do odwołania przedstawienia, jednak rolę Napoleona przejmuje Kurczek. Odnosi niebywały sukces. Dręczony wyrzutami sumienia, popada w obłęd, ucieka z domu i rozpija się. Pewnego dnia na podwórku spotyka Jasia, który opowiada innym dzieciom, że jego tata jest Napoleonem.
Stefan Jaracz (Konstanty Kurczek, sufler)
Lena Żelichowska (Ludwika, żona Kurczka, aktorka)
Lala Górska (Jaś, syn Kurczków)
Tadeusz Olsza (Wiktor Grywicz, aktor)
Tekla Trapszo (matka Grywicza)
Michał Znicz (Szypułko, aktor)
Stanisław Sielański (Feluś, fryzjer teatralny)
Wanda Jarszewska (aktorka Rozelli)
Henryk Małkowski (aktor na próbie)
Jerzy Sulima-Jaszczołt (aktor na próbie)
Zygmunt Chmielewski (dyrektor teatru
Jacek Woszczerowicz (Karol Asten, autor sztuki „Napoleon”)
Zofia Grabowska (aktorka grająca Józefinę w sztuce „Napoleon”)
Amelia Rotter-Jarnińska (aktorka grająca księżną Lichtenstein w sztuce „Napoleon”)
Paweł Owerłło (Gromski, aktor grający generała w sztuce „Napoleon”)
Juliusz Łuszczewski (aktor grający Talleyranda w sztuce „Napoleon”)
Stanisław Bryliński (aktor grający w sztuce „Napoleon”)
Jerzy Chodecki (aktor grający w sztuce „Napoleon”)
Maria Żabczyńska (aktorka za kulisami, komentująca artykuł w gazecie)
Maria Chmurkowska (kobieta za kulisami, komentująca artykuł w gazecie)
Feliks Chmurkowski (minister), Ziemowit Karpiński (asystent ministra)
Stefan Hnydziński (mężczyzna szukający Kurczka na przyjęciu)
Wincenty Łoskot (mężczyzna w knajpie siedzący obok Kurczka)
Stanisław Purzycki
Roman Dereń (szef kelnerów)
Marian Zajączkowski
Stanisław Daniłowicz (aktor)
Ryszard Misiewicz (kelner)
Henryk Rzętkowski (restaurator)
Jerzy Klimaszewski
Józef Kondrat (cwaniak w knajpie)
Stanisław Grolicki (redaktor gazety)
Jadwiga Bukojemska (kobieta w loży)
Bożena Alesso (kobieta w loży)
Kazimierz Wilamowski (mężczyzna w loży)
Kazimiera Horbowska (kobieta na widowni)
Jego wielka miłość - to nowy film wytwórni Blok-Muza-FiIm, w którym główną rolę gra genialny tragik Stefan Jaracz.
Film już jest całkowicie ukończony i podobno za miesiąc odbędzie się w Warszawie uroczysta premiera.
Zza kulis atelier dostały się wieści o kilku ciekawych i wręcz sensacyjnych momentach. Akcja wymagała, aby Jaracz, w chwili załamania się psychicznego - zastrzelił rywala, który mu zabrał żonę, Tadeusza Olszę. I oto, kilka razy, w czasie próby i zdjęć, rewolwer, jak na złość zacinał się. Gdy przypadek ten powtórzył sic po raz trzeci, Jaracz zaproponował reżyserowi Krawiczowi: „A może to jest przeznaczenie, że Olsza nie może umrzeć z mojej ręki. Zostawmy go w spokoju i zmieńmy ten fragment scenariusza”. Oczywiście, taka propozycja wywołała wesołość.
Drugi moment był następujący: pewnego dnia przychodzi do atelier współreżyserka filmu Stanisława Perzanowska, znana artystka i reżyserka teatru Ateneum, wchodzi na halę i wydaje okrzyk zdumienia: „Ojej, coście zrobili, coście wybudowali, takie coś, takie wielkie. I scena jest, i kurtyna, i loże, i krzesła. No, teraz jestem w swoim żywiole: w teatrze. Zabierajmy się do pracy”.
Co się okazało? Wybudowano dekoracje, wyobrażającą z zachowaniem najdrobniejszych szczegółów ścisłości scenę i część widowni Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie rozgrywa się akcja filmu Jego wielka miłość.
Trzeci sensacyjny moment związany jest z wykonawcą komicznej roli fryzjera teatralnego Stanisław Sielański.
Gdy w czasie zdjęć Sielański zadziwił wszystkich precyzją operowania nożyczkami i rurkami, gdy ondulował bohaterkę, Lenę Żelichowską, ktoś zaryzykował złośliwe pytanie, czy Sielański zanim został aktorem był cyrulikiem? A na to Sielański całkiem serio: „nie byłem «tylko» studentem, ale zanim rozpoczęły się zdjęciu do Jego wielkie miłości – po prostu uczyłem się u pewnego fryzjera warszawskiego tego kunsztu”.
Trzy sensacyjne momenty z filmu Jego wielka miłość, „Ilustrowany Kuryer Codzienny” 1936, nr 43 (12 lutego)
