Szaro Henryk
Henryk Szaro
Henoch Szapiro
reżyser, scenarzysta
Felicja Goldman
Dawid Szapiro, Anna z domu Ebinów
23 października 1900 roku, Warszawa
8 sierpnia 1942 roku, Warszawa
Warszawa, ul. Targowa 44 (1929)
Henryk Szaro po ukończeniu gimnazjum w Saratowie studiował w Piotrogrodzie w Instytucie Inżynierów Komunikacji oraz w szkole przy teatrze Aleksandryjskim (sam Szaro podawał, że kształcił się w Moskwie pod kierunkiem Wsiewołoda Meyerholda). Po ukończeniu szkoły pracował w teatrach piotrogrodzkich.
W roku 1923 przebywał w Berlinie, gdzie związał się z kabaretem rosyjskich emigrantów Sinaja ptica. Z kabaretem tym przybył w połowie roku 1924 do Polski, po czym zamieszkał w Warszawie, gdzie został kierownikiem artystycznym teatrzyku Stańczyk.
W 1927 roku był współzałożycielem Polskiego Związku Producentów Filmowych, w roku 1929 został członkiem honorowym francuskiego Union des Artistes Cinematographiques w Nicei. W roku 1936 wystąpił z PZPF i założył Stowarzyszenie Realizatorów i Techników Filmowych.
Po wybuchu wojny uciekł na wschód i zamieszkał w Wilnie. W pierwszej połowie 1942 roku powrócił do Warszawy i zamieszkał przy ul. Pańskiej w getcie. Zginął rozstrzelany przez Niemców podczas akcji likwidacyjnej uciekinierów ze wschodu.
bibliografia
- na podstawie biogramu autorstwa Romana Włodka opublikowanego w 47. tomie Polskiego Słownika Biograficznego