Norska Iza
Iza Norska
Balbina Izabela Bialer
skrzypaczka, aktorka
Henryk Kronman (od ok. 1931 – do jego śmierci w w październiku 1937 roku); Ronni Arnold (po wojnie)
Salomon Bialer, Fajga z Wienerów
8 kwietnia 1899 roku, Łódź
1984 rok, Henley w Oxfordshire (Wielka Brytania)
Łódź, ul. H. Sienkiewicza 33
Iza Norska urodziła się w rodzinie łódzkich fabrykantów i filantropów. Razem z siostrą Pauliną studiowała w Berlinie w konserwatorium muzycznym. Kształciła się w grze na skrzypcach. Prawdopodobnie już jako Iza Norska zagrała w niemieckim filmie, który nie odniósł sukcesu komercyjnego czy artystycznego. Balbina i Paulina spędzały wolny czas wśród bohemy berlińskiej, bawiąc się i czerpiąc przyjemności ze studenckiego życia. Konserwatywny dziadek, widząc zagrożenie w hulaszczym życiu młodych studentek, zmusił wnuczki do powrotu do Polski.
Po występach w dwóch filmach w latach 1929–1930 zrezygnowała z kariery, choć jeszcze w sierpniu 1930 roku wzięła udział w komitecie honorowym pierwszego Wielkiego Festiwalu Filmowego w Warszawie. Jej gra była krytykowana i nie znalazła przychylności recenzentów. W obu filmach zagrała z młodym amantem Harrym Cortem.
Wyszła za mąż za dziennikarza i współwłaściciela „Głosu Porannego”, Henryka (Hersza) Kronmana, który niespodziewanie zmarł 27 października 1937 roku na atak serca.
15 lutego 1932 roku urodziła syna Andrzeja Michała.
Po wybuchu wojny, jeszcze w 1939 roku, wraz z synem wyemigrowała do Iraku, gdzie w Bagdadzie mieszkała jej siostra. Prawdopodobnie wyjazd z kraju umożliwił jej oficer niemiecki, który znał ją jeszcze z czasów berlińskich. Najpierw przedostała się do Włoch, gdzie w porcie Brindisi wsiadła na statek płynący do Bejrutu. Jej siostra Paulina wyszła za mąż za Maksymiliana Mordechaja Makowskiego, który był nadwornym medykiem irakijskiej rodziny królewskiej. Mały Andrzej Michał bawił się na dworze królewskim z przyszłym królem Iraku Fajsalem II, który był od niego trzy lata młodszy.
W czasie wojny Balbina poznała wdowca, Brytyjczyka Ronalda Henry’ego Arnolda, który jako pracownik Anglo-Iranian Oil Company, stale podróżował pomiędzy Wielką Brytanią a Iranem. W połowie lat 40. została jego żoną. Arnold, który z poprzedniego związku miał już syna i córkę, Andrzeja Michała adoptował.
Balbina Arnold podczas wojny angażowała się w działalność społeczną, a w 1946 roku przystąpiła do hinduskiego oddziału Międzynarodowego Czerwonego Krzyża.
Pod koniec 1946 roku Balbina i Roland Arnoldowie wyjechali do Wielkiej Brytanii, która była krótkim przystankiem do dalszej podróży. Na zaproszenie menadżera Anglo-Iranian Oil Company małżonkowie przypłynęli na statku Queen Elizabeth do Nowego Jorku. Arnoldowie podróżowali po amerykańskim kontynencie i można ich ślad odnaleźć w Honolulu na Hawajach (lipiec 1947 roku), a także w Toronto w Kanadzie (kwiecień 1948 roku).
Jednak na stałe osiedli w Wielkiej Brytanii. I tutaj Balbina Arnold zmarła w marcu 1984 roku w Henley-on-Thames w Oxfordshire.
