Mirełe Efros
1912 rok
październik 1912 roku
dramat
zaginiony
Andrzej Marek
Andrzej Marek
szuka Jakuba Gordina
niemy
Stanisław Sebel
Lewenhardt
Siła-Kino
Mirełe jest wdową, która po śmierci męża dorobiła się majątku. Jej starszy syn żeni się z Szajndełe, dziewczyną o jakiej marzył – wykształconą i z dużego miasta. Matka nie jest nią jednak zachwycona, bo jej rodzice to nie tylko biedacy, ale i krętacze.
Między teściową a synową dochodzi do coraz częstszych konfliktów, a Josełe, kochający i matkę i żonę, daremnie stara się je godzić. Szajndełe, Josełe i jego młodszy brat, Daniel, domagają się od Mirełe podziału majątku po ojcu, bo chcą być samodzielni i zarabiać na własny rachunek. Teraz dopiero dowiadują się, że ojciec, kiedy umierał, był bankrutem, że wobec tego nie istnieje jego majątek, a tylko majątek Mirełe, którego dorobiła się, po spłaceniu długów, ciężką pracą i kosztem wyrzeczeń.
Mirełe dzieli jednak ten majątek między synów. Po pewnym czasie pieniądze zostają jednak roztrwonione, a matka nie mogąc dłużej znieść atmosfery, jaka zapanowała w domu, wyprowadza się wraz ze starą, wierną jej służącą.
Mijają lata. Syn Josełe i Szajndełe ma trzynaście lat. Odbywa się jego bar micwa. Z okazji tej uroczystości Josełe i Szajndełe szukają pojednania z Mirełe.
J. Gordin napisał dwa zakończenia. W pierwszym Mirełe pozostawała nieugięta, a sztuka kończyła się jej pełnymi rezygnacji słowami: – Jestem już starą Żydówką.
W drugiej wersji Szajndełe kruszy serce Mirełe, a wnuk przyprowadza ją do domu, gdzie wszyscy krewni zgromadzili się na uroczystym obiedzie. W rodzinie zapanowała radośc i zgoda. Nie wiadomo, jak kończył się film, ponieważ żadna jego kopia w Polsce nie zachowała się.