Marczyński Antoni
Antoni Marczyński
Antoni Stanisław Marczyński
pisarz, scenarzysta, publicysta, dziennikarz
Maria Łasińska
Roman Marczyński, Helena z Gustowskich
1 czerwca 1899 roku, Poznań
17 listopada 1968 roku, Nowy Jork
Antoni Marczyński ukończył Zakład Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Chyrowie w roku 1917, następnie studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1924 roku uzyskał doktorat. W okresie studiów pracował do 1919 roku w majątku Bolin, następnie w Banku Związku Spółek Zarobkowych, a w latach 1922–1926 w fabryce ojca, Romana Marczyńskiego, początkowo właściciela zakładu produkcji krawatów, następnie fabryki wódek i likierów.
Uczestniczył w obronie Lwowa w roku 1918. Był ochotnikiem Wojska Polskiego w roku 1920.
W 1924 odbył pierwszą podróż do Afryki.
W latach 1926–1928 pracował w Polskim Banku Rolnym, początkowo w Poznaniu, następnie w Warszawie. W tym okresie rozpoczął pracę literacką. Od 1931 roku wydawał swoje powieści we własnym wydawnictwie. Wiele podróżował po Europie, Afryce i Ameryce.
Od 1938 roku przebywał wraz z żoną w Stanach Zjednoczonych, gdzie był redaktorem czasopism „Osa”, „Jedność-Polonia”, „Czas”, „Przewodnik Katolicki”.
Po zakończeniu wojny publikował, głównie pod pseudonimami (m.in. Anthony Kirkor), artykuły i felietony, a także opowiadania, powieści, reportaże i satyry w emigracyjnych gazetach polskich. Poza tym, jako tzw. ghost-writer (wynajęty pisarz anonimowy), dostarczał fabuły do skeczów radiowych i telewizyjnych oraz pisał wiele przemówień, proklamacji i odezw politycznych. Podróżował po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
Od 1956 roku odwiedzał Polskę, od tegoż roku jego reportaże i opowiadania ukazywały się także w prasie polskiej, m.in. w „Dookoła świata”, „Przekroju”, „Ekranie” i „Poznaj świat”.
Był jednym z najpłodniejszych i najpopularniejszych pisarzy dwudziestolecia, aczkolwiek jego twórczość nie cieszyła się uznaniem wśród bardziej wyrobionych czytelników. Od 1928 publikował kilka tytułów rocznie. Głównie romansów przygodowo- sensacyjnych z wątkiem erotycznym. Marczyński głośny był również z powodu wielu licznych skandali i procesów literackich, zarzucano mu plagiaty, a także utrzymywanie stajni „autorów” piszących taśmowo powieści według dostarczonych konspektów.
Napisał kilka scenariuszy, ale jego powieści były równie chętnie ekranizowane: Szlakiem hańby (1929), Straszna noc (1931), Serce matki (1938), Kobiety nad przepaścią (1938), ponieważ pomimo krytyki, jego nazwisko przyciągało publiczność do kin.