Kański Tadeusz
Tadeusz Kański
Tadeusz Drohomirecki
aktor, reżyser oraz scenarzysta.
19 lipca 1902 roku, Raj k. Brzeżan
5 sierpnia 1950 roku, Warszawa
Cmentarz Bródnowski (Bródzieński) w Warszawie (kwatera 11E-2-22)
Państwowa Nagroda Artystyczna II stopnia (1949)
Tadeusz Kański studiował architekturę na Politechnice Lwowskiej, równocześnie uczył się aktorstwa w szkole dramatycznej. Następnie wyjechał do Włoch, uzupełniał tam studia w obu dziedzinach.
Od 1926 roku grał w filmach wytwórni S. Pittalugi w Turynie. Po powrocie do kraju grał w filmach polskich, był też scenarzystą filmu Sygnały. Uczył się w szkole dramatycznej we Lwowie i występował w teatrach we Lwowie i w Warszawie.
W czasie wojny, po zamachu na Igo Syma, został wraz z innymi aktorami wywieziony do Oświęcimia (trafił tam 6 kwietnia 1941), organizował tu występy artystyczne. Zwolniony jeszcze w 1941 roku, powrócił do Warszawy. Brał udział w powstaniu warszawskim. Koniec wojny spędził w Zakopanem, gdzie zaraz po wyzwoleniu brał aktywny udział w organizowaniu życia kulturalnego.
Od 1945 roku był dyrektorem okręgu pomorskiego Polskiego Radia. W 1947 roku stanowisko zastępcy dyrektora naczelnego Przedsiębiorstwa Państwowego „Film Polski”.
Według informacji Jerzego Kawalerowicza („Magazyn Gazety Wyborczej” 2000, nr 19), po fiasku realizacji filmu Ślepy tor (film nie był rozpowszechniany), Kański przez kilka miesięcy przebywał w obozie pracy-kamieniołomach. Następnie przeszedł do działu realizacji filmów i zrealizował film Czarci żleb. Zajmował się przekładami dramatów, był autorem stuki S.O.S., pisał słuchowiska radiowe.


