Jotes

Jotes
IMIĘ I NAZWISKO:
Jotes
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Jerzy Szwajcer
ZAWÓD:
karykaturzysta, rysownik, dziennikarz
RODZICE:
Jakub Szwajcer, Helena z Baumbergów
DATA I MIEJSCE URODZIN:
13 maja 1892 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
15 września 1967 roku, Warszawa
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 36-2-24)
ODZNACZENIA:
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (18 września 1945); Srebrny Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936)

Jerzy Szwajcer (pseud. Jotes) ukończył prywatne gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, w którym wydawał humorystyczne pisemko „Chłopak” i uczestniczył w teatrze szkolnym. Studiował w Académie Libre w Brukseli. Specjalizował się w karykaturze portretowej.

Pierwsze rysunki zamieścił w 1910 roku w „Kurierze Świątecznym”, a w okresie 1912–1917 swoje karykatury zamieszczał w piśmie humorystycznym „Le Pourquoi Pas” w Brukseli gdzie w tym czasie mieszkał i studiował. W 1912 roku rozpoczął studia chemiczne na uniwersytecie w Brukseli (Belgia), nie porzucając jednak dziennikarstwa i pracy jako karykaturzysty. W tym samym czasie uczył się rysunku m.in. w Szkole Sztuk Pięknych w St. Gilles oraz w studio „La Patte”. Współpracował z pismem humorystycznym „Le Pourquoi Pas” wydawanym w Brukseli.

Po wybuchu I wojny światowej, zajęciu Belgii przez wojska niemieckie i zamknięciu uniwersytetu (uzyskał dyplom kandydata nauk przyrodniczych), podjął dalsze studia w Wyższej Szkole Nauk Politycznych (Universite Nouville). Po trzech latach studiów, z powodu choroby przerwał studia i w 1917 roku powrócił do Warszawy, gdzie nadal zajmował się dziennikarstwem i karykaturami.

Był autorem obrazu (panoramy) Ziemiańska o godzinie pierwszej, który zdobił ścianę kawiarni Mała Ziemiańska przy ul. Mazowieckiej w Warszawie.

We wrześniu 1939 roku wraz z redakcją PAT ewakuował się do Lublina, a następnie do Lwowa, skąd przedostał się na Węgry. W czasie II wojny światowej przebywał w Budapeszcie, gdzie rysował dla „Wieści polskich” oraz prasy węgierskiej. Po wojnie powrócił do kraju i został zatrudniony w Polskiej Agencji Prasowej (PAP), następnie jako referent prasowy Ministerstwa Kultury i Sztuki. Współpracował m.in. ze „Szpilkami”, „Teatrem”, „Robotnikiem”, „Trybuną Ludu”.

Wydał około 200 tomików i albumów z karykaturą portretową. Karykaturował znanych polityków (m.in. Józefa Piłsudskiego, Stanisława Wojciechowskiego), posłów, artystów, dyplomatów i wojskowych.