Bielicz Jan

Bielicz Jan
IMIĘ I NAZWISKO:
Jan Bielicz
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Jan Tołtyżewski
ZAWÓD:
aktor, reżyser
RODZICE:
Jan Klemens Tołtyżewski, Felicja Michalina z Krynickich
DATA I MIEJSCE URODZIN:
14 maja 1893 roku, Siedlce
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
6 kwietnia 1950 roku, Warszawa

Jan Bielicz (Dobosz-Bielicz) debiutował w sezonie 1910/1911 w teatrze Popularnym w Łodzi pod swoim prawdziwym nazwiskiem. W kolejnych latach, jako Jan Bielicz, grał w Wilnie (Teatr Polski w latach 1911–1913) oraz Warszawie (w Małym w sezonie 1914–1915, w Powszechnym w 1915 roku). Następnie wyjechał do Rosji, gdzie występował m.in. w Nowym Teatrze Polskim w Moskwie (1917).

Po powrocie do Polski, w latach 1919–1923 przebywał w Warszawie, występując na scenach stołecznych: Teatrze Polskim (191–1919), Nowym (1922) i Komedii (1922-1923), a także na scenach teatrów rewiowych i wodewilowych: Qui Pro Quo (1919–1921,1923), Czarny Kot (1920–1921), Bagatela (1921), Wodewil (1921). Następnie przeniósł się do Poznania, gdzie w latach 1923–1925 grał i reżyserował w tamtejszym teatrze Nowym. Kolejne dwa lata spędził w Łodzi, w zespole teatru miejskiego (1925–1927). Następnie występował w Warszawie w teatrach: Olimpia (1927), Czerwony As, gdzie również reżyserował (1927–1928) i Morskie Oko (1928), po czym przeniósł się do Teatru Polskiego w Katowicach (1928–1929). W kolejnych latach występował w teatrze Ateneum w Warszawie (1929–1930, także jako reżyser oraz 1934–1935). Kierował teatrem Hollywood w Warszawie (1930) oraz grał w Teatrze Miejskim w Lublinie (1930–1931), Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1931–1932), teatrach: Nowym i Narodowym w Warszawie (1933), Teatrze Narodowym w Toruniu (1934), warszawskich teatrach: Nowym i Małym (1934–1935) oraz Teatrze im. Stanisława Moniuszki w Stanisławowie (1935–1936).

Po zakończeniu II wojny światowej pracował w stołecznych Miejskich Teatrach Dramatycznych (1945–1946). Następnie był reżyserem w objazdowej grupie teatralnej w Ełku (1946–1947) oraz w Teatrze Miejskim w Kaliszu (1947–1948) oraz grał i reżyserował w Teatrze Miejskim w Białymstoku (1947–1948). Karierę sceniczną kończył na deskach teatru Nowego w Legnicy (1948–1949).

Jan Dobosz-Bielicz był żonaty z aktorką i śpiewaczką Niną Bielicz (zm. w 1937 roku). Był również właścicielem dobermana imieniem Puk, psa, który w latach 30. XX wieku występował w spektaklach teatralnych oraz filmach.