Zięciakiewicz Stanisław

Dodane 2025-09-21

IMIĘ I NAZWISKO:
Stanisław Zięciakiewicz

ZAWÓD:
aktor, reżyser

DATA I MIEJSCE URODZIN:
7 maja 1900 roku, Warszawa

DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
10 września 1975 roku, Penley (Wielka Brytania)

MIEJSCE SPOCZYNKU:
cmentarz w North Sheen w gminie Richmond w Londynie (w kwaterze aktorskiej VC 31)

ODZNACZENIA:
Medal Lotniczy (ustanowiony dekretem Prezydenta RP na Uchodźstwie 3 VII 1945, nadawany wyłącznie żołnierzom Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie)

Stanisław Zięciakiewicz urodził się w Warszawie przy ul. Elektoralnej. Uczęszczał do Szkoty Chrzanowskiego Naukę gry scenicznej rozpoczął pod kierunkiem Juliusza Osterwy. Już w 1918 roku występował w teatrze płockim w sztukach Gabrieli Zapolskiej Moralność Pani Dulskiej i C. Damelewskiego Polacy w Ameryce.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej walczył jako ochotnik z 206. pułku i brat udział w bitwie o Warszawę.

Po wojnie grał w objazdowym teatrze zorganizowanym przez Osterwę i z tym zespołem wyjechał na Pomorze. Prawdopodobnie przybył też do Grudziądza, gdzie wystąpił w komedii Aleksandra Fredry Śluby Panieńskie. Potem na krótko grał w Teatrze Miejskim w Grodnie i na Pradze, gdzie reżyserował Sublokatorkę Aadama Grzymały-Siedleckiego.

W 1925 roku występował w komediach i farsach teatru sosnowieckiego.

Od 1926 roku przebywał w Grudziądzu, gdzie nie tylko był aktorem, ale i reżyserem w Teatrze Miejskim. Na początku sezonu 1930/1931 Związek Artystów Ziem Polskich powierzył Zięciakiewiczowi dyrekcję Teatru Miejskiego w Grudziądzu. Zorganizował go jako placówkę objazdową na Pomorzu, a w budynku teatru wystawił w sezonie tylko 18 przedstawień. Udał się z zespołem do Gdyni, Pelplina, Tczewa. Wejherowa, Pucka, Starogardu. Lidzbarka, Brodnicy. Tucholi. Chojnic. Radzynia Działdowa i Nowego Miasta.

Spektakle były wszędzie przyjmowane serdecznie, a często wprost entuzjastycznie. Zięciakiewicz stał się na krótko ostoją polskiego słowa i polskiej kultury na Pomorzu. Pomimo sukcesów na kresach pomorskich nie potrafił wybrnąć z kłopotów finansowych teatru i dlatego zrezygnował w 1931 roku z funkcji dyrektora i przeniósł się na następny sezon do Teatru Miejskiego w Toruniu. Już nazajutrz występował w Łodzi i Warszawie.

W sezonie 1935–1936 był dyrektorem Teatru Miejskiego w Ostrowie Wielkopolskim.

Zięciakiewicz brał udział w w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po klęsce przedostał się do Rumunii, gdzie znalazł się w obozie internowanych. Po ucieczce z obozu, znalazł się w Marsylii. Wstąpił do wojska polskiego. Po klęsce Francji przedarł się do Wielkiej Brytanii. Na terenie Wielkiej Brytanii był współorganizatorem Zespołu Artystyczno-Literackiego Odwet. Uczestniczył w inauguracji i działalności Teatru Polowego I Brygady Strzelców. Od lipca 1941 roku do lipca 1944 roku był kierownikiem, aktorem i reżyserem Lotniczej Czołówki Teatralnej (LCT), która w latach 1941–1944 wystawiła w Anglii i Szkocji 265 przedstawień dla 68 tys. widzów.

Pracował w administracji RAFu w stopniu sierżanta.

Stanisław Zięciakiewicz należał do grupy inicjatywnej Związku Artystów Scen Polskich Gniazdo Londyn (ZASP) i piastował tam różne funkcje. Był cenionym aktorem komediowym i dramatycznym. Grał tez wiele ról w teatrach Hemara i Ref-Rena. Występował, również gościnnie w polonijnym teatrze Wandy Zbierzowskiej-Frydrych w Chicago.

3 września 1971 roku ZASP za granicą i Stowarzyszenie Lotników Polskich zorganizowały mu Złoty Jubileusz Pracy Scenicznej, podczas którego zagrał we fragmencie Zemsty Fredry.

Grał w wielu filmach angielskich i amerykańskich najczęściej w rolach starych nobliwych mężczyzn. Występował w nich pod nazwiskiem Stanley Zevic.