Rapacki Wincenty (syn)
Wincenty Rapacki
aktor, tłumacz, librecista
Helena Zimajer (ślub 10 września 1895 roku)
Wincenty Rapacki, Józefina Florentyna Anastazja z Hoffmanów
6 czerwca 1865 roku, Kraków
16 stycznia 1943 roku, Warszawa
Stare Powązki w Warszawie (kwatera A-4-28)
Wincenty Rapacki (syn) ukończył w Warszawie gimnazjum i studia wokalne u swej ciotki Honoraty Majeranowskiej, śpiewaczki i aktorki.
3 lutego 1887 debiutował w Warszawskich Teatrach Rządowych (WTR) w tytułowej partii w operetce Gennaro. Często wyjeżdżał na występy gościnne do innych miast. W okresie I wojny światowej występował w Moskwie, Kijowie, Petersburgu.
Po powrocie do kraju w 1919 roku znów powrócił na sceny warszawskie. Zaangażował się do teatru Czarny Kot, a w 1919 roku przez krótki czas występował w teatrze Sfinks, potem znów w Czarnym Kocie. W 1921 roku przeniósł się do operetki w teatrze Nowym, a w 1922 roku do teatru Nowości. W Warszawie występował odtąd aż do 1939, głównie w Letnim, czasem w Nowym i Teatrze Narodowym, a po 1934 roku także w teatrze Małym i Teatrze Polskim. Dorywczo występował m.in. w teatrach Morskie Oko (1930), Wielka Rewia (1938). Na gościnne występy wyjeżdżał m.in. do Sopotu (1922), Torunia (1938).
Według Ludwika Sempolińskiego „pozycję swoją w teatrze zawdzięczał nie tyle zdolnościom aktorskim, co literackim i kompozytorskim”. Był jednym z najczynniejszych tłumaczy i adaptatorów – przełożył na język polski libretta siedemdziesięciu dwóch operetek. Pisał również dramaty, anegdoty teatralne, poezje. Według Witolda Fillera „specjalizował się w rolach oferm i ślamazarów”
Pochodził z rodziny artystycznie uzdolnionej. Był synem Wincentego Rapackiego i Józefiny Rapackiej, bratem Honoraty Leszczyńskiej i Róży Rapackiej, mężem aktorki Heleny Zimajer (ślub 10 września 1895 roku w Zakopanem), ojcem Adama Rapackiego oraz śpiewaków Haliny Rapackiej i Wacława Rapackiego.
bibliografia
- internetowa Encyklopedia Teatru Polskiego