Budz-Lepsiok Stanisław

„Najsłynniejszy dudziarz podhalański”. Był bacą na hali Mała Łąka. Jego muzyki słuchali nie tylko przygodni słuchacze, ale i znane postacie życia kulturalnego Polski międzywojennej. 

Wyjeżdżał na koncerty do Warszawy, Lwowa, Berlina i Habsburga, a w 1925 r. wraz z kapelą Bartusia Obrochty na Wystawę Światową do Paryża. 

Tradycję gry na dudach przejął syn Jan, który jako przewodnik tatrzański zginął na Giewoncie w 1937 r. rażony piorunem, a następnie jego wnukowie Stanisław Budz-Mroz Młodszy i Władysław Trebunia Tutka. 

1929 HALKA (dudziarz) 
1935 BÓG SIĘ RODZI film krótkometrażowy (dudziarz)