Wasiel Aleksander
Aleksander Wasiel
aktor, śpiewak
Michalina Makowiecka
Stefan i Zuzanna Wasielowie
9 lutego 1904 roku, Warszawa
16 czerwca 1979 roku, Kartuzy
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 164-V-27)
Aleksander Wasiel w 1922 roku ukończył warszawskie gimnazjum Rontalera. Jako uczeń kształcił głos w Konserwatorium Warszawskim i w Wyższej Szkole Muzycznej im. Chopina, a także później, prywatnie u A. Różańskiego i Wacława Brzezińskiego. Od 1922 był uczniem Instytutu Reduty.
W sezonie 1923/1924 należał do zespołu Reduty i grał tam drobne role.. W sezonie 1924/1925 występował w Teatrze im. Bogusławskiego w Warszawie, często w przedstawieniach muzycznych reżyserowanych przez Leona Schillera. W sezonie 1925/1926 był w zespole Teatru Polskiego, grał często, ale nadal role drugoplanowe.
Następnie związał się z Polskim Radiem; śpiewał wiele czołowych partii tenorowych w tzw. radio-operetkach, przygotowywanych przez jego późniejszą żonę Michalinę Makowiecką; przyniosło mu to pewną popularność. W 1931 roku dla wytwórni Columbia nagrał płytę z niemieckimi piosenkami z polskimi tekstami Makowieckiej.
Sporadycznie brał udział w muz. przedstawieniach na różnych scenach warszawskich: w Teatrze Wielkim, Banda (1931), Nowe Ateneum (1933), Letnim (1935).
Podczas II wojny świat. śpiewał w warszawskich kawiarniach. W lipcu 1944 roku występował w jawnym teatrze Nowy Miraż.
W 1945 wyjechał na Wybrzeże, założył wraz z żoną w Kartuzach krótkotrwały Teatrze Ziemi Kaszubskiej. Występował w radiu i na estradach. W latach pięćdziesiątych był kierownikiem kina w Kartuzach. Od 1958 występował w Teatrze Muzycznym w Gdyni; od lutego 1960 do maja 1961 roku był kierownikiem artystycznym tej sceny. W teatrze tym 29 listopada 1964 roku obchodził jubileusz czterdziestolecia pracy artystycznej, wystąpił w roli Obolskiego (Fajerwerk).
9 lutego 1969 roku przeszedł na emeryturę.
Miał „szarmancką aparycję i piękny głos”. Kierując teatrem wystawiał najczęściej tradycyjny repertuar operetkowy w równie tradycyjnym stylu.
Być może rodzina nosiła podwójne nazwisko, ponieważ obaj bracia używali, wymiennie lub w połączeniu Wasiel-Janikowski, obu nazwisk. Nazwisko Zawisza podaje tylko „Scena Polska” z 1923 roku.
bibliografia
- internetowa Encyklopedia Teatru Polskiego.


