Carlo Monika
Carlo Monika
Monika Szygenda
aktorka, dziennikarka
Stanisławy Szygenda z Majchrzaków, uznana przez ojczyma Antoniego Szygendę
11 marca 1911 roku, Spławie
nieznane
Monika Carlo urodziła się w małej wsi Spławie pod Koninem w biednej rolniczej rodzinie. Była nieślubną córką Stanisławy z Majchrzaków Szygendy, uznaną przez jej męża Antoniego Szygendę.
Prawdopodobnie jej nazwisko było pseudonimem wzorowanym na Poli Negri, chociaż sama zawsze twierdziła, że tak się naprawdę nazywa. Od najmłodszych lat fascynowała się światem polskiego filmu i marzyła o karierze aktorskiej. Jej wzorem była Jadwiga Smosarska, zaś ideałem mężczyzny Igo Sym. W 1926, kiedy zobaczyła Smosarską w filmie Trędowata, postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce.
Przez kilka lat Monika próbowała odnaleźć swoje miejsce w świecie filmu, w końcu zdecydowała się na ryzykowną podróż po Europie, aby ktoś wreszcie odkrył jej talent. Swoje wspomnienia publikowała w latach 1933–1934 na łamach magazynu filmowego „Kino” pod nazwą „W pogoni za filmem”. Chociaż sam magazyn określał „dzieło” Moniki jako „wyjątkowy reportaż, tchnący prawdą bez pozy”, inne periodyki były bardziej krytyczne, nazywając go „kapitalnym w swej prymitywności”. Publikację wspomnień Moniki Carlo planował również w 1935 wydawany w Stanach Zjednoczonych ilustrowany polonijny miesięcznik powieściowy „Jaskółka”.
W końcu Carlo dopięła swego – w latach 1934–1936 wystąpiła w kilku polskich filmach, lecz były to głównie epizody. Jej talentu (lub jego braku) nie oceniano zbyt dobrze. Jej portrety autorstwa Benedykta Jerzego Dorysa dwukrotnie pojawiły się na okładce magazynu filmowego „Kino”.
W marcu 1946 wcielała się w rolę Balladyny w sztuce Balladyna w teatrze dla dzieci w Gdyni. Jej dalsze losy nie są znane.
