TWÓRCY FILMOWI

Kiepura Jan

Kiepura Jan
IMIĘ I NAZWISKO:
Jan Kiepura
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Jan Wiktor Kiepura
ZAWÓD:
śpiewak (tenor)
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Marta Eggerth
RODZICE:
Franciszek Kiepura, Maria „Miriam” z domu Neuman
DATA I MIEJSCE URODZIN:
16 maja 1902 roku, Sosnowiec
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
15 sierpnia 1966 roku, Harrison k. Nowego Jorku
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Stare Powązki w Warszawie, Aleja Zasłużonych (grób 52)
ODZNACZENIA:
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1935); Złoty Krzyż Zasługi (4 października 1937); Wielka Wstęga Orderu Leopolda (1936, Belgia); Kawaler Orderu Gwiazdy Polarnej (1937, Szwecja); Kawaler Orderu Legii Honorowej (1935, Francja)

Jan Kiepura miał prywatny tok nauki, a jako dziesięciolatek wstąpił do jedynej polskiej szkoły w Sosnowcu – Szkoły Handlowej, która została z czasem przekształcona na Gimnazjum Państwowe im. St. Staszica. Od jedenastego roku życia, przez osiem lat, należał do związku harcerskiego. Należał również do Towarzystwa Gimnazjum Sokół i do Samopomocy, w której pełnił funkcję członka i wiceprezesa. 

Od 1917 roku należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, był szeregowym Wolnej Szkoły Podchorążych. Uczestniczył w manifestacjach przeciw odłączeniu Chełmszczyzny (guberni chełmskiej), za co groziło mu aresztowanie. Musiał uciekać z Sosnowca. 

„Od 11 listopada 1918 roku trzykrotnie wstępowałem w szeregi armii (3 komp. kadrowa P.O.W. w roku 1918 od 11 XI). Po raz drugi wstąpiłem do 1 p. strzelców bytomskich, a następnie odkomenderowany do 4. p.p. artylerii gen. Hallera. Podczas najazdu bolszewickiego wstąpiłem po raz trzeci do armii i przydzielony do I-ej komp. specjalistów morskich Kadry Marynarki Wojennej w Toruniu. Przedtem brałem czynny udział w I-ym powstaniu na Górnym Śląsku” pisał Kiepura w podaniu na Uniwersytet Warszawski.

Po uzyskaniu matury w roku 1921 rozpoczął studia na wydziale prawa na Uniwersytecie Warszawskim.

Pierwszy koncert publiczny dał w roku 1923 w sali kina Sfinks w Sosnowcu. Głos kształcił u W. Brzezińskiego. Za jego namową podjął pracę w Teatrze Wielkim, gdzie rozpoczynał jako chórzysta, ale już w roku 1925 śpiewał partie solowe. Występował również w innych miastach Polski.

W roku 1926 wyjechał za granicę. Odniósł wielki sukces śpiewając w wiedeńskiej Staatsoper. Następnie występował w Londynie, Stuttgarcie, Monachium, Pradze i znów w Wiedniu.

W 1928 roku w Truskawcu poznał Zofię Batycką, w której zakochał się z wzajemnością. Para snuła plany małżeńskie, ale na ich drodze prawdopodobnie stanął ojciec Zofii, który uważał zawód śpiewaka za zbyt niestabilny. Pan Batycki sądził, że jego córka nie będzie szczęśliwa w tym związku. Para rozstała się z końcem 1931 roku.  

W latach 1932–1937 co roku kręcił nowy film w wytwórniach niemieckich, amerykańskich, angielskich i austriackich, co przyniosło mu niebywały rozgłos i majątek. Śpiewał na światowych scenach. Chętnie w filmach występował z żona Marthą Eggerth.

Wybuch II wojny światowej zastał go w Paryżu. Zgłosił się do Wojska Polskiego, jednak nie został wcielony do służby, ponieważ uznano, że lepiej przysłuży się walce o niepodległość w inny sposób. Występował na koncertach w ośrodkach polonijnych. W roku 1940 wrócił do Ameryki. Dawał liczne koncerty na rzecz Polski.

W roku 1948 przeniósł się z rodziną do Europy, mieszkał w m.in. w Paryżu. Odwiedzał Polskę.

Był bratem Władysława Kiepury-Ladisa.