Ziembiński Włodzisław
Włodzisław Ziembiński
aktor, reżyser
Pelagia Relewicz (z domu Dopierała, ślub 26 czerwca 1920 w Krakowie)
Izydor Zygmunt Ziembiński, Maria z Wątrobskich
11 lutego 1892 roku, Korytów (pow. Błoński)
15 września 1966 roku, Poznań
Cmentarz Junikowski w Poznaniu (pole 12-C-1)
Włodzisław Ziembiński w latach 1902–1906 uczył się w gimnazjum ojców jezuitów w Chyrowie. Następnie studiował w krakowskiej Akademii Handlowej oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ukończeniu Szkoły Aplikacyjnej w 1913 roku debiutował w Teatrze Polskim. Pracował w Krakowie w Teatrze im. Juliusza Słowackiego i Bagateli. W 1920 roku ożenił się z aktorką Pelagią Relewicz, a w 1921 roku małżonkowie przenieśli się do Warszawy, gdzie Ziembiński grał i reżyserował w teatrze Komedia. Do Krakowa przenieśli się w 1924 roku, grając od 1926 roku na przemian w Warszawie i Łodzi. W latach 1935–1939 współpracował z kilkoma teatrami stolicy.
Najczęściej grywał amantów.
Podczas okupacji w czasie II wojny światowej pracował w barze w Warszawie. W 1945 roku grał w Teatrze Miejskim w Katowicach, natomiast w sezonie 1945/1946 reżyserował i występował w Teatrze Miejskim w Sosnowcu. W 1946 roku został zaangażowany do Teatrów Miejskich w Krakowie, pozostając tam do 1949 roku. W latach 1947–1950 Ziembiński w Krakowie i Łodzi wykładał w szkołach aktorskich oraz grał wspólnie z żoną w Teatrze Powszechnym w sezonie 1949/1950.
W 1950 roku, w Kaliszu, objął kierownictwo artystyczne Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego. W 1951 roku przeprowadził się do Poznania, tworząc tam znakomite kreacje aktorskie i występując razem np. w Głupim Jakubie Tadeusza Rittnera, Rozbitkach Józefa Blizińskiego, Skandalu w Hellbergu Jerzego Broszkiewicza. Był jednym z najwybitniejszych aktorów scen poznańskich w latach 1953–1965. Stworzył świetne kreacje, zwłaszcza w Głupim Jakubie i Śmierci komiwojażera Arthura Millera oraz zagrał główną rolę w filmie Stanisława Lenartowicza Zimowy zmierzch (1956).