Pflanz-Dróbecka Zofia

Od 1899 uczyła się w warsz. szkole baletowej, ukończyła ją w 1911 roku, ale na etat w balecie WTR została przyjęta już 14 stycznia 1903 roku.

Występowała m.in. w tańcach petits genies (Las zaczarowany), La Folie (Katarzyna córka bandyty). Około 1908 roku została koryfejką. W 1911 roku wyróżniona przez krytyków pod­czas publicznego popisu szkoły w klasie wyższej A. Bergera, tańczyła w balecie warszawskim (także na scenach teatrów Nowości i Bagatela) do końca sierpnia 1911 roku. W latach 1911–1917 występowała w Ballets Russes S. Diagilewa jako solistka. Ważniejsze partie i role: pas de six (Sylfidy), tancerka żydowska (Kleopatra), pas de quatre (Les Papillons), przyjaciółka Armidy (Pawilon Armidy), kobieta I (Tańce połowieckie), Chiarina (Karnawał). W latach 1917–1918 występowała z wieczorami tanecznymi w Szwajcarii (Genewa, Lo­zanna, Zurych, Neuchatel, Montreux).

Na początku 1919 roku powróciła do Warszawy. Występowała 22 marcu 1919 roku w Teatrze Wielkim w balecie Sfinks w czasie przedstawienia benefisowego H. Kawalskiego, 2 kwietnia tr. miała recital taneczny w Filharmonii, a 2 września 1920 roku w teatrze Nowoczesnym. Występowała też w so­lowych tańcach w różnych teatrach warszawskich, jak: Dolina Szwajcarska (maj-sierpień 1919), Miraż (maj 1919, sezon 1919/1920, luty 1921), Stańczyk (sierpień i wrze­sień 1923), Bagatela (sierpień 1924). Występowała też na terenie kraju, np. we Lwowie (1920), Kra­kowie (1920, 1921), Poznaniu jako Teresa (Postój kawalerii, wrzesień 1921); z zespołem Karola Hanusza pn. Wesoła Czwórka w Białymstoku, Kaliszu, Wło­cławku, Kielcach, Płocku, Częstochowie (paździer­nik-grudzień 1921) i w Kaliszu (lipiec 1922).

Tań­czyła też za granicą, np. w Londynie (kierowała grupą polskich tancerzy; październik-listopad 1920) i czerwiec 1923 roku, w Sopocie (lipiec 1922), Karlsbadzie i Marienbadzie (lipiec – 10 sierpnia 1924). Karierę tan­cerki zakończyła około 1924 roku, choć i później wystę­powała sporadycznie. W 1922 roku otworzyła w War­szawie przy ul. Zgoda 8 własną szkołę tańców salonowych i artystycznych i prowadziła ją (później przy Marszałkowskiej 72) do 1939 roku.

W latach okupacji niemieckiej prowadziła też własną szkołę baletową przy ul. Mokotowskiej 63; wykładowcami byli, oprócz P., L. Wójcikowski i M. Pianowski. W 1945 roku pro­wadziła szkołę baletową w Toruniu (30 września 1945 obchodziła tam jubileusz dwudziestu pięciu lat pracy pedagogicznej), następnie do roku 1949 w Warszawie; otrzymywała wtedy subwencję od Ministerstwa Kultury i Sztuki. Peda­gogiką zajmowała się do roku 1956.

Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

1919 MOCNY CZŁOWIEK (kobieta w loży)