FILM

Ordynat Michorowski

Ordynat Michorowski
ROK PRODUKCJI:
1937 rok
PREMIERA:
20 marca 1937 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Henryk Szaro
ASYSTENT REŻYSERA:
Henryk Korewicki
SCENARIUSZ:
Edward Puchalski, Antoni Szczerba-Ferski
PIERWOWZÓR:
powieść Heleny Mniszkówny
UDŹWIĘKOWIENIE:
British Acoustic
OPERATOR:
Seweryn Steinwurzel
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris, Jacek Rotmil, Józef Galewski (malarstwo artystyczne) f
MUZYKA:
Henryk Wars
SŁOWA PIOSENEK:
Emanuel Schlechter
OPERATOR DŹWIĘKU:
Fryderyk Gawze, Karol Siegel
CHARAKTERYZACJA:
Jan Dobracki
FOTOSY:
Leonard Zajączkowski
ATELIER:
Sfinks
LABORATORIUM:
Sfinks
WYTWÓRNIA:
Femika-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Władysław Mikosz
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Europa-Film (Górny Śląsk, Woj. Krakowskie), Meta-Film (Małopolska wschodnia)
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Count Michorowski)

Waldemar ordynat Michorowski rozpamiętuje śmierć ukochanej Stefci Rudeckiej.

W ordynacie kocha się bez wzajemności i o jego względy zabiega Lucia, baronówna Elzonowska. W Luci zaś kocha się głęboko (bez wzajemności) Bohdan hrabia Michorowski. Konkurentem do ręki baronówny jest hrabia Brochwicz.

Podczas balu sylwestrowego mają być ogłoszone oficjalne zaręczyny Luci z Brochwiczem. Dochodzi jednak do nieprzyjemnego incydentu, w wyniku którego Bohdan wyzywa na pojedynek Brochwicza, ale Waldemar – jako głowa rodu – korzysta z prawa pierwszeństwa i staje na placu zamiast Bohdana. Brochwicz pada.

Co najważniejsze – Bohdan wyznaje otwarcie Luci swą miłość, Lucia zaś zrozumiała, że zawsze i naprawdę kochała i kocha tylko jego.