W założeniach film miał być luźną adaptacją powieści Henryka Sienkiewicza Potop i opowiadać o losach Andrzeja Bilewicza-Kmicica podczas obrony Częstochowy.
Maria Dulęba (Oleńka Billewiczówna)
Aleksander Zelwerowicz (Jan Zagłoba)
Stefan Jaracz (Michał Wołodyjowski)
Bronisław Oranowski (Andrzej Kmicic)
Lucjan Wiśniewski (Jan Skrzetuski)
Kazimierz Wojciechowski (Jan Skrzetuski)
Seweryna Broniszówna (Anusia Borzobohata-Krasieńska)
Zostało nakręconych jedynie kilka scen w atelier (m.in. w dworze Billewiczów, Kmicica, w gabinecie Radziwiłła w Kiejdanach, w sali balowej i w namiocie Miller), a ponieważ władze rosyjskie nie wyraziły zgody na udział wojska w scenach batalistycznych, do zdjęć plenerowych nie doszło. Nakręcone materiały wykorzystano w Rosji do realizacji filmu Potop z 1915 roku w reżyserii Piotra Czardynina z Iwanem Mozżuchinem w roli Kmicica.
Po wielu latach Edward Puchalski powrócił do swojego pomysłu i zrealizował w 1934 roku film pt. Przeor Kordecki - obrońca Częstochowy.
Początki kinematografii polskiej datują się jeszcze z przed wojny światowej. Pionierami jej są: Edward Puchalski i nieżyjący już Aleksander Hertz.
Już w roku 1908 pracował reżyser Edward Puchalski nad filmami polskimi w Rosji, w wytwórni Chanżonkowa, gdzie był kolegą Iwana Mozżuchina i znanego polskiego reżysera filmów marionetkowych, przebywającego stale w Paryżu Władysława Starewicza.
Pierwsze swoje wysiłki skierował reżyser Puchalski w stronę realizacji słynnego dzieła Henryka Sienkiewicza Potopu. Wysiłki te spełzły jednak na niczym, ponieważ po nakręceniu mniej więcej trzech czwartych obrazu władze rosyjskie zakazały dalszej pracy i Potop został niedokończony.
„Kino” 1933, nr 47 (19 XI 1933)
