Korska Maria
Maria Korska
aktorka, śpiewaczka
Maria Apatow
Józef Konarek
Leon i Franciszka Apatowie
3 października 1895 roku, Astrachań (Rosja)
14 grudnia 1982 roku, Warszawa
cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie (kw. 3-1-4)
Maria Korska (właśc. Maria Apatow) urodziła się 3 października 1895 roku w Astrachaniu w Rosji. Spędziła tam dzieciństwo i młodość. Po wybuchu rewolucji przeniosła się z rodziną do Polski.
Obdarzona talentem aktorskim i wokalnym, zaczęła występować w teatrzykach rewiowych Sfinks i Mozaika. Jednocześnie dołączyła do zespołu słynnego teatru Qui Pro Quo, z którym była związana ponad dziesięć lat.
Dnia 9 maja 1919 roku wystąpiła na scenie teatru Qui Pro Quo w jednoaktowej operetce Tsu-ki-yo, od sierpnia 1919 roku została zaangażowana do zespołu, i do 1932 roku była aktorką i pieśniarką tego teatru, z niedługimi tylko przerwami. Występowała w teatrze Niewiarowskiej (1926) i Orfeuszu (1929–1930). Natomiast w latach 30. należała do różnych zespołów kabaretowo-rewiowych m.in. Hollywood (1930), Colloseum (1930), Kometa (1931), Morskie Oko (1931) i Rakieta (1932). Często też brała udział w przedstawieniach na prowincji.
Na początku lat 20. Maria Korska ukończyła Szkołę Gry Sceniczno-Filmowej pod kierunkiem Niny Niovilli. Zaczęła występować w filmach. Bardzo dobrze zaprezentowała się w głównej roli kobiecej w ekranizacji noweli Henryka Sienkiewicza Na jasnym brzegu (reż. Edward Puchalski, 1921). Recenzent „Kinemy” pisał – „odegrała swą rolę z brawurą i temperamentem. Ma wielkie obycie z filmem, swobodę ruchów i doskonałe warunki zewnętrzne. Pani Elsenowa w jej interpretacji była w każdym calu zdobywczą i siejącą podbój lwicą salonową”. W kolejnym filmie Młodość zwycięża (reż. Nina Niovilla, 1923) znów wystąpiła w roli pierwszoplanowej. Opinie jednak nie były pozytywne. „Zanadto podkreśla swą grę” – pisał dziennikarz miesięcznika „Film Polski”. W 1923 zdała aktorski egzamin przed komisją Związku Artystów Scen Polskich i uzyskała uprawnienia aktorki rewiowej.
Po krytycznej ocenie jej gry aktorskiej na jakiś czas zrezygnowała ze współpracy z kinematografią. Na ekrany Maria Korska wróciła dopiero w latach 30., ale występowała jedynie w epizodach.
W latach 1933–1939, jak podawała, angażowała się też do objazdowych zespołów, dających spektakle rewiowe na prowincji, organizowane przez teatralnych impresariów: M. Blochmana, M. Stokowskiego, B. Narkiewicza. W Warszawie występowała również w bardzo popularnych programach pod nazwą „kino-rewia”, to jest w spektaklach rozrywkowych, towarzyszących seansom filmów w kinoteatrach Hollywood, Colosseum, Kometa. Brała udział w audycjach i nagraniach warszawskiej rozgłośni Polskiego Radia.
W czasie okupacji Maria Korska, która była pochodzenia żydowskiego, mieszkała w Warszawie po aryjskiej stronie. W roku 1943 zaopiekowała się małą dziewczynką, córką nieżyjącego lekarza, wyprowadzoną z getta. W sierpniu 1944 roku w czasie ulicznego zamieszania, wywołanego łapanką, doznała dostała postrzał w twarz, w usta. Po upadku powstania warszawskiego trafiła z ludnością cywilną do Pruszkowa. Potem dotarła do Krakowa.
Po zakończeniu II wojny światowej Maria Korska zrezygnowała z kariery artystycznej z powodu kontuzji odniesionej podczas łapanki.
bibliografia
- nitrofilm.pl
- internetowa Encyklopedia Teatru Polskiego


