Na jasnym brzegu

Na jasnym brzegu
ROK PRODUKCJI:
1921 rok
PREMIERA:
25 grudnia 1921 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Edward Puchalski
SCENARIUSZ:
Adam Zagórski
PIERWOWZÓR:
nowela Henryka Sienkiewicza „Na jasnym brzegu”
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Albert Wywerka
WYTWÓRNIA:
Ornak

Treść przypuszczalna, odtworzona na podstawie pierwowzoru literackiego.

Akcja toczy się na Riwierze. Prawie pięćdziesięcioletni malarz Świrski kocha trzydziestopięcioletnią piękną wdowę, Helenę Elzen. Choć kocha się w niej liczne grono – oświadczyny Świrskiego zostają przyjęte.

Pani Elzen odprawia zakochanego w niej Kresowicza, studenta i czasowego nauczyciela jej dwóch synów. Ulega jednak przy pożegnaniu jego gwałtownemu wyznaniu miłosnemu, po czym Kresowicz odbiera sobie życie strzałem z rewolweru. Helena obawiając się plotek, chce jak najszybciej wyjechać.

Świrski przekonuje się, jak wielką jest ona egoistką i jego uczucie do niej zaczyna szybko słabnąć. Poznaje ubogą i skromną pannę Marynię – Włoszkę, w której żyłach płynie polska krew. Pokochał ją Świrski miłością gorącą, a pani Elzen przebolała jego odejście, zwracając swe serce w inną stronę.