Karczma na rozdrożu
ROK PRODUKCJI:
1923 rok
1923 rok
PREMIERA:
8 kwietnia 1923 roku
8 kwietnia 1923 roku
GATUNEK:
dramat
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
zaginiony
REŻYSERIA:
Zygmunt Wesołowski
Zygmunt Wesołowski
SCENARIUSZ:
Tadeusz Konczyński
Tadeusz Konczyński
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
niemy
OPERATOR:
Stanisław Sebel
Stanisław Sebel
SCENOGRAFIA:
Ferdynand Vlassak
Ferdynand Vlassak
WYTWÓRNIA:
WID
WID
Była nauczycielka poślubiła starszego karczmarza, by marzyć za bufetem o prawdziwej miłości i wzdychać do wielkiego skrzypka.
Skrzypek trafił do karczmy, rozpił się, przestał grać, wpadł w nędzę. Kiedy pewien bogaty kupiec jął zabiegać o względy karczmarki, zazdrosny muzyk zarżnął rywala, a nóż podrzucił karczmarzowi, którego niewinnie uwięziono, a potem zamknięto w domu wariatów, skąd jednak uciekł.
W karczmarce zbudziło się sumienie, kiedy znalazła u mordercy pieniądze ofiary. Skrzypek musiał przyznać się do zbrodni i palnął sobie w łeb, karczmarka zaś poszła w świat z tłumoczkiem.


