Kalinowska Mura
Mura (Maria) Kalinowska
aktorka
Eugeniusz Kalinowski (ślub 2 września 1902 roku – do jego śmierci w 1942 roku))
Maria Wójcicka
Franciszek Wójcicki
11 września 1885 roku, Kraków
21 września 1963 roku, Szczecin
cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 33A-10-9)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1958); Złota Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego (1958); nagroda Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie z okazji 50-lecia pracy scenicznej (1958)
Mura (Maria) Kalinowska (także Maria Kalinowska-Górnik) sztuki aktorskiej uczyła się pod kierunkiem Józefa Kotarbińskiego i Ludwika Solskiego.
Na scenie debiutowała w 1902 roku w Poznaniu. W tym samym roku wyszła za mąż za aktora i reżysera Eugeniusza Kalinowskiego.
W latach 1903–1906 była aktorką Teatru Ludowego w Krakowie, występując również w Dąbrowie Górniczej (1904). Następnie należała do objazdowego zespołu Gabrieli Zapolskiej (1907).
Jej aktywność sceniczna w latach 1909–1919 nie została wiarygodnie udokumentowana. Najprawdopodobniej grała we Lwowie, Kijowie, Warszawie (1909, 1910, 1917), Wilnie (1909–1913), Petersburgu oraz była członkinią zespołów objazdowych.
W latach 1919–1926 występowała w Poznaniu, a następnie przeprowadziła się do Lublina. Do 1939 grała sporadycznie, a przed samą wojną na dobre wycofała się ze sceny.
W 1946 roku zamieszkała w Szczecinie, gdzie działalność artystyczną wznowiła w Teatrze Polskim Bronisława Skąpskiego. Potem występowała w zespole Sylwestra Czosnowskiego (Teatr Komedia Muzyczna). W 1948 roku na krótko związała się z Teatrem Małym Zbigniewa Lubasa. Od 1949 roku była aktorką Państwowego Teatru Polskiego, a od 1952 Państwowych Teatrów Dramatycznych. W dniu 1 lipca 1958 roku obchodziła jubileusz pięćdziesięciolecia pracy zawodowej w sztuce H.L. Morstina Przygoda florencka. Wystąpiła wówczas w roli gosposi Anny.
Początkowo grała role amantek i charakterystyczne, po 1946 roku już tylko role charakterystyczne.