Juno Jaga
Jaga Juno
Maria Jadwiga Stępowska
aktorka
Maria Jadwiga Kossa
Józef Władysław Galewski (ślub 18 kwietnia 1921 roku – rozwód 1922); Kazimierz Junosza-Stępowski (ślub 15 października 1922 roku w Wilnie – do jego śmierci 5 lipca 1943 roku)
1900 lub 1901 roku, Kamienskoje
22 marca 1944 roku, Warszawa
Stare Powązki w Warszawie
Jaga Juno, jeszcze jako panna Kossówna, pracowała jako kelnerka w klubie karcianym na Krakowskim Przedmieściu 16, czyli słynnym lokalu Pod Messalką, który cieszył się jak najgorszą opinią. Natomiast na początku lat 20. krótko występowała w warszawskim teatrze Komedia.
Maria Jadwiga Kossa wyszła za mąż za przemysłowca Józefa Władysława Galewskiego i miała zaledwie kilkutygodniowego synka Jerzego, gdy wybuch jej romans z Kazimierzem Junoszą-Stępowskim. Romantyczna relacja między aktorami rozwijała się. Zraniony Galewski już w marcu 1922 roku zgodził się na rozwód i wyprowadził się do Redy na Pomorzu. Jadwiga Galewska i dużo starszy Kazimierz Junosza-Stępowski pobrali się 15 października 1922 roku w Wilnie.
Juno nie była zdolną aktorką, ale Junosza-Stępowski upierał się, aby zrobić z niej gwiazdę. Pod pseudonimem artystycznym Jaga Juno wystąpiła u jego boku w filmie Tajemnica przystanku tramwajowego z 1922 roku, a następnie wyruszyła z nim w tournée po Polsce z występami teatralnymi. „Boże! Jak wyglądały te przedstawienia! Genialny aktor i straszna amatorka!” – opisywał sztuki z udziałem pary Tymoteusz Ortym-Prokulski. Później Junosza opłacił jeszcze żonie kursy śpiewu w Mediolanie, lecz nawet to nie pomogło zaistnieć jej w świecie teatru i kinematografii. W kolejnych latach Jadwiga Stępowska skupiła się już wyłącznie na wychowaniu syna Jerzego.
Jadwiga Stępowska prawdopodobnie już we Włoszech zaczęła zażywać morfinę. Po powrocie do Polski nałóg wziął górę nad jej życiem i małżonkowie się od siebie oddalili, pomimo wspólnego mieszkania. Sukcesy artystyczne Stępowskiego, a szczególnie jego występy w filmach, przynosiły znaczne zyski finansowe, które uzależniona kobieta wydawała na swój nałóg.
W okresie okupacji, uzależniona od narkotyków, prawdopodobnie bez wiedzy męża, wyprzedawała cały ruchomy dobytek (biżuterię, dywany, meble, itp.) . Wyłudzała pieniądze od rodzin więźniów obozów koncentracyjnych, obiecując im zwolnienie osadzonych. A gdy wyszło na jaw, że nie ma możliwości uratowania jakiegokolwiek więźnia, to zaczęła współpracę z Gestapo.
5 lipca 1943 w mieszkaniu Stępowskich AK próbowało wykonać wydany na nią wyrok śmierci, w jego wyniku śmierć poniósł sam Junosza-Stępowski. Aktor zasłonił żonę własnym ciałem. Po zamachu Juno schroniła się w zakładzie w Tworkach. Po powrocie do mieszkania została zastrzelona przez członków batalionu „Miotła”, oddziału likwidacyjnego Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej. „Wykonano na niej wyrok, chociaż, czołgając się na klęczkach, błagała o czas na modlitwę” – wspominał po latach Bohdan Korzeniewski w wywiadzie-rzece z Małgorzatą Szejnert Sława i infamia.
Maria Jadwiga Kossówna była córką dozorcy Andrzeja Kossy i Anieli Elżbiety z Kierszniewskich. Chcąc podnieść swój statut społeczny przedstawiała się jako węgierska hrabina i zmieniła swoje nazwisko na Kossuth.


