Gielski Bohdan
Bohdan Gielski
Wacław Szmigielski
aktor, fryzjer
Antoni Szmigielski (Śmigielski), Józefa z domu Litke
31 sierpnia 1899 roku, Łódź
po 1985 roku
Bogdan Gielski wychowywał się w jednej z kamienic przy ulicy Piotrkowskiej. W młodości pracował jako fryzjer w Łodzi, jednak na początku lat 20. zdecydował się na przeprowadzkę do stolicy. Szybko okazało się, że była to świetna decyzja.
W 1925 roku Szmigielski (Śmigielski) był gościem na prestiżowym Balu Mody w Hotelu Europejskim, gdzie pojawił się w smokingu uszytym przez mistrza krawieckiego Edwarda Zarembę. Elegancki fryzjer wywołał furorę na salonach – nie tylko ogłoszono go “królem mody”, ale też zaproponowano mu karierę filmową. Początkowo miał grać pod pseudonimem Bohdan Dzik, czy Bohdan Gylls, ale ostatecznie zmienił go na Bohdan Gielski. W filmach austriackich i niemieckich miał z kolei występować jako Edward Gylls, lecz plany zagranicznych ról nie doczekały się realizacji. Tajników aktorstwa Gielski uczył się w Warszawskiej Szkole Gry Sceniczno-Filmowej Niny Niovilli, w której wcześniej kształcił się m.in. Aleksander Żabczyński.
Za swój największy sukces filmowy uważał rolę francuskiego kapitana Verdier w Dzikich polach, który umierając mówił, że ma nadzieję, że jest ostatnim człowiekiem, który ginie na wojnie. “Ta scena konania musiała się spodobać wielu kinomankom, ponieważ dostałem później mnóstwo listów od swoich filmowych wielbicielek” – wspominał w wywiadzie dla „Odgłosów” w 1985 roku. Był to jednak jego ostatni film. Porzucił bowiem aktorstwo, by przystąpić do spółki fryzjerskiej przy Teatrze Wielkim w Warszawie i zostać współwłaścicielem zakładu fryzjerskiego.
Z usług zakładu fryzjerskiego Szmigielskiego korzystały największe polskie sławy, a były aktor mógł sobie pozwolić na liczne zagraniczne podróże, m.in. do Paryża, Wiednia i Nowego Jorku, gdzie spotkał młodego aktora Ronalda Reagana, późniejszego prezydenta USA. Ożenił się z byłą Miss Belgii polskiego pochodzenia, z którą doczekał się dwóch synów, w dorosłym życiu pełniących kierownicze stanowiska w przemyśle węglowym.
Szczęśliwe życie Wacława Szmigielskiego zniszczył wybuch II wojny światowej. Już w pierwszych dniach wojny jego piękna żona zginęła w czasie bombardowania Warszawy. Chociaż Szmigielski figurował na liście ofiar powstania warszawskiego sporządzonej przez Polski Czerwony Krzyż, przeżył wojnę i jeszcze przez długie lata cieszył się zdrowiem.
Po wojnie Szmigielski kontynuował działalność w branży fryzjerskiej oraz pełnił stanowiska kierownicze w Modzie Polskiej, często reprezentując tę firmę za granicą. W 1974 roku otrzymał w Wiedniu dyplom uznania na międzynarodowym konkursie mody i uczesania. Jeszcze pod koniec lat 70. prowadził zakład fryzjerski przy ulicy Mokotowskiej.
W 1982 roku po prawie 60 latach powrócił z Warszawy do Łodzi. W lipcu 1985 roku udzielił wywiadu dziennikarzowi łódzkiego pisma „Odgłosy” Jerzemu Kwiecińskiemu, w którym opowiedział historię swojej przedwojennej kariery. To ostatnia wzmianka na jego temat. Prawdopodobnie kilka lat później zmarł.