Boroński Jerzy
Jerzy Boroński
aktor
Adolf Boroński, Edwarda z Neumanów
31 stycznia 1885 roku, Warszawa
11 października 1935 roku, Warszawa
Jerzy Boroński uczył się w gimnazjum w Krakowie.
Debiutował w Teatrze Polskim w Poznaniu w sezonie 1905/1906. W latach 1906–1907 występował w teatrze Ludowym w Krakowie, a w 1908–1912 w Teatrze Polskim w Poznaniu. W roku 1911 występował w Nowym we Lwowie, w 1912 w zespole objazdowym H. Cudnowskiego, w sezonie 1912/1913 i 1916/1917 w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie.
Następnie przeniósł się do Warszawy i występował kolejno w Qui Pro Quo (1919–1925), Stańczyku (1922), Perskim Oku (1925–1927, tu był sekretarzem, a w 1926 roku współdyrektorem), Nowym Perskim Oku (1927), Morskim Oku (1928, 1932/1933), Hollywood (1929), Orfeum (1929–1930), Ananasie, Dolinie Szwajcarskiej (1930), Nowym Ananasie (1930–1932), Qui Pro Quo (1932), Casanovie i Praskim Oku (1933).
Znany był wtedy jako wykonawca ról charakterystycznych i monologów, a także jako pomysłowy reżyser skeczów i operetek (m.in. w 1926 w Teatrze Niewiarowskiej). Kilkakrotnie był członkiem Zarządu Głównego ZASP (1922–1923,1930–1931,1932–1933).


