August Mocny

August Mocny
ROK PRODUKCJI:
1936 rok
PREMIERA:
listopad 1936 roku
GATUNEK:
dramat historyczny
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
ZWIASTUN:
zachował się
REŻYSERIA:
Stanisław Wasylewski (wersja polska), Paul Wegener (wersja niemiecka)
SCENARIUSZ:
Johannes Eckardt, Carl Haensel
DIALOGI:
Stanisław Wasylewski (wersja polska)
OPERATOR:
Karl Puth
SCENOGRAFIA:
Karl Machus, Ludwig Reiber
MUZYKA:
Roman Palester (wersja polska), Hans Erdmann (wersja niemiecka)
SŁOWA PIOSENEK:
Leon Schiller (wersja polska)
KOSTIUMY:
Irena Lorentowicz-Karwowska
JĘZYK:
niemiecki
WYTWÓRNIA:
Polski Tobis Cinema; Nerthus-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Zygmunt Schindler (wersja polska)
KONSULTACJA HISTORYCZNA:
Tadeusz Przypkowski
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Niemcy (August der Starke)

Rzecz dzieje się na przełomie XVII i XVIII wieku.

August Mocny, elektor saski i król Polski, otrzymuje wiadomość, że Karol XII, popierający kandydaturę Stanisława Leszczyńskiego, zbliża się na czele wojsk szwedzkich do Warszawy. W towarzystwie faworyty, hrabiny Aurory Koenigsmark, która jest sprężyną jego ambitnych dążeń, August jedzie z Drezna do Warszawy. Po drodze, już w Polsce, poznaje piękną wiedenkę, przy pomocy której hrabina Jabłonowska, przywódczyni partii przeciwnej Sasom, chce zatrzymać króla w podróży. August, zwany Mocnym, jest słaby, jeżeli chodzi o wdzięki kobiece. Ulega i traci hrabinę Koenigsmark i polską koronę. Ale czas sprzyja elektorowi saskiemu.

W bitwie pod Połtawą traci siły groźny przeciwnik, Karol szwedzki. Sejm ogłasza Augusta królem. Panuje w Warszawie, mając przy boku hrabinę Cosel i długi szereg innych faworyt. Ale korona nie przynosi mu szczęścia.

Dożywa starości, ale beznadziejnej starości człowieka i króla, od którego młoda dziewczyna Hanusia, ostatnia i, jak mu się zdawało, jedyna kobieta, ucieka jak od zarazy topiąc jego serce w głębokiej goryczy, od której purpura królewska nie chroni.

 

Artykuły powiązane