Androschin Hans
Hans Androschin
Johann Androschin
operator
16 marca 1892 roku, Wiedeń (Austria)
18 maja 1976 roku, Wiedeń (Austria)
cmentarz Centralny w Wiedniu (grupa 56A, rząd 7, numer 4)
Hans Androschin karierę rozpoczął w wieku 17 lat jako prosty operator filmowy w wiedeńskich studiach. Androschin zaczynał pracę jako asystent operatora filmowego, skupiając się na praktycznym szkoleniu z obsługi kamer z korbką i podstawowych ustawień oświetlenia, typowych dla ówczesnych wymagań technicznych. Specjalizował się w technicznej kinematografii i montażu filmów ekspresjonistycznych i postekspresjonistycznych, kładąc nacisk na nastrojowe oświetlenie i nastrojowe efekty wizualne, które wzmacniały grozę i narrację psychologiczną.
Podczas I wojny światowej służył jako żołnierz. Po demobilizacji ze służby wojskowej pod koniec I wojny światowej w listopadzie 1918 roku Hans Androschin wznowił karierę filmową w rozwijających się wiedeńskich studiach filmowych, w których pracował jako nastolatek, jeszcze przed wojną.
Do jego najważniejszych dzieł należy współtworzenie filmów grozy w niemym horrorze Roberta Wiene’a z 1924 roku pt. Ręce Orlaka , będącym adaptacją postekspresjonistyczną z udziałem Conrada Veidta, w którym Androschin współpracował z Güntherem Krampfem, tworząc uderzające, mroczne kompozycje, które odegrały kluczową rolę w niesamowitym tonie filmu i wywarły wpływ na późniejsze kino gatunkowe. Dorobek Androschina, obejmujący dziesiątki filmów, odzwierciedlał przejściowe wymagania techniczne austriackiej kinematografii przed erą dźwięku, choć pozostał on postacią działającą za kulisami, bez większych nagród czy publicznych kontrowersji udokumentowanych w głównych zapisach filmowych. Jako operator filmowy pracował także przy filmie Café Elektric (1927), w którym pierwsze główne role zagrała niemiecka gwiazda filmowa Marlene Dietrich, a także późniejszy ważny austriacki aktor i reżyser Willi Forst .
W 1928 roku Androschin przeniósł się do Polski, gdzie pracował jako Hans Andruszin w studiach filmowych w Warszawie i Bydgoszczy. Wraz z początkiem filmów dźwiękowych , Androschin skupił się na filmach dokumentalnych.
Po zajęciu Austrii przez Niemcy w 1938 roku został realizatorem dźwięku w dziale filmowym Wehrmachtu . Po II wojnie światowej ponownie pracował jako operator filmów dokumentalnych o austriackiej przyrodzie i kulturze.
