Górska Helena
Helena Górska
Helena Podgórska
aktorka
Bolesław Zawierski (właśc. Piotrowski, ślub 28 lipca 1903 roku), Stanisław Bryliński (rozwód w 1947 roku)
Stanisław Podgórski, Karolina z Tomklów
21 grudnia 1879 rok, Warszawa
4 maja 1955 rok, Kraków
cmentarz Rakowicki w Krakowie (kw. XIVB, rz. płd.)
Helena Górska gry scenicznej uczyła się pod kierownictwem Bolesława Leszczyńskiego.
Debiutowała (pod pseud. Górska, którego używała do końca życia, czasem tylko dodając nazwisko męża: Górska-Brylińska) we wrześniu 1898 roku w Sosnowcu w zespole F. Felińskiego w roli Hrabiny (Niewierna). 14 października 1898 debiutowała w teatrze krakowskim w roli Dolores (Zazdrośnica). W grudniu tegoż roku została zaangażowana i pozostała w teatru krakowskiego do roku 1906.
Na sezon 1906/1907 przeniosła się do teatru poznańskiego, a następnie wróciła do Teatru Miejskiego w Krakowie; występowała tu w 1907–1921, wyjeżdżając tylko czasem w sezonie letnim (w 1908 roku była z zespołem F. Felińskiego w Ciechocinku). W lecie 1921 roku występowała prawdopodobnie w teatrze Bagatela we Lwowie. Od jesieni 1921 do 1925 roku grała w Teatrze Polskim w Warszawie, (używała tu najpierw nazwiska Górska-Piotrowska, potem Górska-Brylińska), w 1925–1927 w Teatrze Miejskim we Lwowie; w sezonie 1927/1928 brała udział w objeździe ze Stefanem Jaraczem.
Potem na dłuższy czas opuściła scenę występując tylko sporadycznie, m.in. w 1936 roku w wystawionym na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie misterium Kto bądź. Do pracy w teatrze powróciła w 1945 roku i do 1948 roku występowała w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie.
Wyróżniała się urodą i obsadzana była często w reprezentacyjnych rolach kostiumowych.
