Koreywo Zofia

Zofia Koreywo pochodziła ze starego litewskiego rodu sygnującego się herbem Dębno.

Została ochrzczona 16 czerwca 1910 roku w Kaliszu, ale miejscem był zapewne Opatówek, bowiem rodzice z czworgiem jej starszego rodzeństwa tam wówczas mieszkali: ojciec, Bronisław Jan (1873-1926), administrował budową pałacu przemysłowca Karola Schlössera w Opatówku, prócz tego w 1905 roku został naczelnikiem tamtejszej Ochotniczej Straży Ogniowej, dwa lata później założył w remizie bibliotekę polską z czytelnią i przez rok nią kierował do czasu, kiedy otrzymał stanowisko głównego księgowego w kaliskim Syndykacie Rolniczym. Wtedy zamieszkali w Kaliszu.

Cztery lata I wojny światowej Zofia spędziła z rodziną w Gruzji. Po powrocie do kraju już w Gimnazjum matematyczno-przyrodniczym  im. Anny Jagiellonki w Kaliszu jako uczennica występowała w szkolnych przedstawieniach i zachwycała urodą, o której pisano: „oczy śliczne, zielono-szare, błyszczące, cera bajecznie świeża o połysku i barwie kości słoniowej”.  
Poproszono, by pozowała  do obrazu Madonny w kościele oo. Franciszkanów w Kaliszu.

W 1926 roku rozpoczęła studia romanistyczne na lwowskim Uniwersytecie im. Jana Kazimierza, które przerwała po dwóch latach. Zachęcona anonsem w tygodniku „Kino”, poszukującym młodych talentów, przeniosła się do Warszawy. Tu została urzędniczką Polskiej Kasy Oszczędności, równocześnie rozpoczynając naukę aktorstwa w Studiu Filmowym reżysera i aktora, Konstantego Meglickiego. 

Podjęła pracę w Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych i nie rezygnując z ambicji artystycznych  za namową Stefana Jaracza rozpoczęła studia w Warszawskiej Szkole Dramatycznej, którą ukończyła w 1932 r. egzaminem przed komisją kwalifikacyjną ZZASP, w następnym roku wstąpiła do Związku Zawodowego Artystów Scen Polskich. Pobierała też lekcje w Szkole Umuzykalnienia i Tańca Scenicznego Stefana i Tacjanny Wysockich oraz w Koncesjonowanej Szkole Gry Filmowej-Scenicznej Hanny Ossorii-Dederko. Zrezygnowała z pracy PWPW i zaangażowała się do wytwórni  „Kino-Film” (1931–1932).

Następnie grała kolejno u  Jaracza w teatrze Nowe Ateneum, później Ateneum, w toruńskim Teatrze Narodowym, później teatr Ziemi Pomorskiej, tu równocześnie ukończyła klasę śpiewu w Konserwatorium Muzycznym. 

W 1935 roku przeprowadziła się do Poznania i zamieszkała tymczasowo u Haliny i Ferdynanda Quecków, współwłaściciela papierni w Czerwonaku, obywateli polskich. Zofia w Poznaniu występowała jako pierwsza amantka przez trzy sezony  w Teatrze Polskim pod pseudonimem Korejówna, grając u boku Roberta Boelke, dyrektora teatru, Barbary Ludwiżanki, Zofii Małynicz, Władysława Hańczy i Jana Kreczmara.

W kwietniu 1935 roku Zofia  Koreywo wyszła za mąż za Bogdana Leitgebera (1884–1950), radcę Izby Przemysłowej, członka  Korporacji Kupieckiej, właściciela  delikatesów, hurtowni i palarni kawy w Poznaniu oraz firmy importowej Hakol w Gdyni, znanego mecenasa sztuki, miłośnika teatru i opery, bohatera sztuki Mariana Hemara Firma – jako pierwowzór postaci kupca Hugo Brandta. To małżeństwo skojarzyli znana aktorka Jadwiga Sachnowska i jej mąż, Maksymilian Piotrowski, dyrektor Teatru Polskiego.

Po wybuchu wojny przeniosła się z mężem do rodziny w Warszawie. W 1940 roku urodził się jej pierwszy syn Janusz (1940–2016).

Po wojnie i powrocie do panieńskiego nazwiska, podjęła współpracę z Państwowym Przedsiębiorstwem Imprez Estradowych (1949–1961), prowadząc konferansjerkę. Aż do emerytury w 1971 roku była suflerką w teatrze Klasycznym w Warszawie.

bibliografia

• Odnaleziono cały film z 1929 roku z kaliską aktorką Zofią Koreywo, zyciekalisza.pl

1929 PONAD ŚNIEG (Irena)