Cornobis Józef
Józef Cornobis
Józef Karol Kornobis
aktor, reżyser
Leon Kornobis, Karolina z Czarnieckich
28 lipca 1878 roku, Krągola koło Konina
13 stycznia 1941 roku w obozie w Sachsenhausen (około 30 km na północ od Berlina).
Józef Cornobis po ukończeniu gimnazjum realnego i kursów dramatycznych zaczął występować w 1898 roku w Rypinie w zespole Cz. Wiśniewskiego.
W 1899 roku występował w teatrze Odeon w Warszawie. W 1900 roku i 1905 roku grał w Lublinie. W 1905 roku w Sosnowcu był w zespole J. Puchniewskiego, latem 1907 i w czerwcu 1908 w zespole F. Felińskiego w Ciechocinku. Występował również w Tomaszowie Rawskim (marzec 1908), w Kaliszu w zespole J. Zakrzewskiego (od września 1908), w warszawskim teatrze Renaissance (latem 1911). W 1912 roku został zaangażowany do teatru wileńskiego, z którym w 1913 roku występował w Petersburgu. W 1913 roku występował także w warszawskim teatrzyku Bi-Ba-Bo, a od jesieni 1913 roku w Teatrze Miejskim w Płocku.
W latach 1915–1917 występował w Teatrze Polskim w Moskwie, a w 1917 w Teatrze Polskim w Kijowie. W 1918 roku wrócił do kraju i występował w Warszawie: najpierw w Teatrze im. Staszica, a następnie w 1919–1921 w Mirażu, w którym także reżyserował.
Przeniósł się do Wilna, gdzie w latach 1921–1923 występował w Teatrze Polskim i Powszechnym, gdzie był głównym reżyserem Powszechnego
W sezonie 1923/1924 i 1924/1925 występował i reżyserował w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, a w sezonie 1925/1926 kierował tamtejszym teatrze Popularnym. W sezonie 1926/1927 i 1927/1928 należał do zespołu Reduty. W sezonie 1928/1929 występował w Tatrze Miejskim w Lublinie. Od 1929 do 1934 pracował jako aktor i reżyser w Teatrze Miejskim w Toruniu (tu też w sezonie 1933/1934 był dyrektorem teatru, także reżyserował).
W Toruniu 20 lutego 1932 roku obchodził spóźniony jubileusz trzydziestolecia pracy scenicznej w roli Łatki w Dożywociu.
W 1934–1936 występował okresowo w Teatrze Polskim w Warszawie, a w 1936 w Instytucie Reduty i w objazdowym zespole Reduty. W sezonie 1936/1937 występował i reżyserował w Teatrze Miejskim w Sosnowcu. W sezonie 1937/1938 w Teatrze Małopolskim im. Moniuszki w Stanisławowie. W sezonie 1938/1939 w Teatrze Miejskim w Częstochowie.
W początkach swej kariery scenicznej, mimo niedobrych warunków zewnętrznych (niski wzrost, grube rysy, krótki wzrok), grał nawet Zbigniewa w Mazepie J. Słowackiego czy Księcia Reichstadtu w Orlątku, ale właściwym jego emploi stały się role charakterystyczne, przede wszystkim w dramatach, w których mógł zademonstrować doskonale opanowaną umiejętność charakteryzowania się.
