Antoszówna Elżbieta
Elżbieta Antoszówna
aktorka, tancerka
Alfred Ołdak (od lata 1957 roku, rozwód), Donald Fitch Mosher Jr. (ślub w 1981 roku)
August (Augustyn) Antosza, Julia z Wacławików
19 maja 1910 roku, Trzebinia
15 września 1994 roku, Nowy Jork
cm. Grabiszyński we Wrocławiu
W roku 1927 zadebiutowała jako tancerka na scenie tamtejszej operetki. Po dwóch latach na wyjazd do Warszawy namówił ją Jan Wojcieszko, tancerz i baletmistrz, który pracował wtedy w rewiowym teatrze Morskie Oko. Początkowo tańczyła w zespole girls. Jej pierwszy solowy występ miał miejsce wiosną 1929 roku w zastępstwie chorej Lody Halamy. Numer Kobieta i bestia okazał się wielkim sukcesem i wkrótce częściej pojawiała się w solowych numerach.
Była jedną z pierwszych, po siostrach Halama, tancerek akrobatycznych. O Elżbiecie Antoszównie krytycy pisali: „kobieta bez kości”, „fenomen gibkości”, „najbardziej giętka kobieta Warszawy”. W rewii Uśmiech Warszawy (1930) w finałowym numerze Złodziej i manekin po karkołomnym tańcu partner pakował ją do niewielkiej walizki i wynosił ze sceny.
Od września 1931 roku występowała w teatrze rewiowym Wesołe Oko, a na początku 1932 roku wróciła do Morskiego Oka.
W styczniu 1933 roku Ludwik Sempoliński zaangażował ją do założonego przez siebie kabaretu literacko-artystycznego Casanova. Jesienią 1933 roku tańczyła w teatrze Rex prowadzonym przez Fryderyka Járosy’ego. W listopadzie z zespołem tego teatru brała udział w przedstawieniu dobroczynnym na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża w Operze Warszawskiej. Latem 1934 roku z zespołem artystycznym Czesława Skoniecznego występowała w Łodzi, potem została zaangażowana do teatru Wielka Rewia. W 1935 roku występowała w Teatrze na Kredytowej w operetce Waltera Kollo To lubią kobiety (reż. Kazimierz Krukowski).
W czasie II wojny światowej Elżbieta Antoszówna razem z 2 Korpusem Polskim dotarła do Palestyny. Na przełomie 1942 i 1943 roku występowała w Polskim Teatrze Objazdowym na Środkowym i Bliskim Wschodzie. W maju i czerwcu 1943 roku tańczyła na wieczorkach artystycznych Dancing Boheme w Cafe Omanuth w Jerozolimie.
Po roku 1948, kiedy powstało państwo Izrael, przyjęła jego obywatelstwo. W roku 1957 wyjechała do Londynu. Pięć lat później zdecydowała się zamieszkać w Nowym Jorku.
Szczątki artystki zostały sprowadzone do Polski i 7 września 1998 pochowane na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.